Onze reizen Foto en Film Fietsen Wandelen Wie zijn wij english nederlands laatste nieuws Mail ons

NIEUW-ZEELAND 1997

Zaterdag 26 juli 1997

Als we ruim op tijd inchecken bij de KLM balie voor vlucht KL243 naar Frankfurt , is de 'economyclass' al vol. Daarom krijgen wij 'business class' instapkaarten. Voor het begin van de vlucht krijgen we een glas (geen plastic) jus d'orange. En het eten wordt op echte borden opgediend.Jammer dat het maar zo'n korte vlucht is ! Voor we erg in hebben zijn we in Frankfurt. Als we daar uitstappen staat er iemand die in het nederlands vertelt waar we heen moeten. De incheckbalie voor vlucht QF 6 naar Singapore hebben we snel gevonden. Als de formaliteiten achter de rug zijn hebben we nog ruim drie uur over. Dus dat wordt een biertje halen in de Ocean Club. En nog één en nog één..... voor de lekkere trek een broodje zalm en de kassa geeft DM 80 aan. Lekker begin van de vakantie. Eindelijk is het zover de QF 6 gaat boarden. En even voor twaalf uur vertrekken we richting Singapore. Als we korte tijd vliegen vinden de mensen van Qantas het tijd voor avondeten. We hebben (zoals zo vaak) keuze uit vis of vis. Een minitieus stukje zalm tussen niet gare groenten...... We proberen te slapen en wonder boven wonder lukt dat ook nog aardig.

Zondag 27 juli

Bij het ontbijt hebben we keus uit omelet of...... omelet. Omdat het in Singapore veel later is komen we even voor 6 uur 'savonds pas aan. De douane gaat snel en alhoewel we als bijna laatste onze koffers krijgen staan we toch om 7 uur al bij hotel Plaza. We krijgen kamer 232 en 233. Daar nemen we eerst een frisse douche voordat we gaan eten in het chinese restaurant dat bij het hotel zit. Om te beginnen krijgen we een bakje met allerlei vreemde dingen er in. Er wordt warm water opgeschonken en als we het proberen blijkt het kruidenthee te zijn. Naast thee zitten er veel vruchten en een walnoot in. Verder smaakt alles erg goed . Maar het is wel erg duur !! Als we zo blijven uitgeven komen we niet ver. We besluiten nog wat door het al donkere Singapore te wandelen. We komen langs een overdreven met lampjes behangen restaurantje. Helaas hebben we al gegeten. Als we even verderop een groot aantal indiase mannen tegenkomen willen we weten waar ze vandaan komen. Ze hebben allemaal rose plastic zakjes mee.We volgen tegen de stroom in en komen op een plein uit. Zo te zien is de markt afgelopen er staan veel vrachtwagens waarop hele hordes mannen zitten. Wij gaan terug naar ons hotel en nemen op onze kamer nog wat fris om het vochtverlies aan te vullen. Dan gaan we heerlijk op bed liggen en slapen maar.

Maandag 28 juli

Om half acht schrokken we wakker. Snel onder de douche en dan naar het ontbijt. De spek was koud maar verder was het wel te eten. Na het ontbijt met de metro naar de Clifford pier. De eerste de beste verkoper van havencruises wist ons te strikken. De boot was wat overdreven maar de cruise was wel leuk. We mochten een half uur rondkijken op Kusu. Kusu is een eilandje met een chinese tempel, een schildpadopvangcentrum en een leuk strandje. De tempel is nog volop in gebruik. Als offer wordt papier namaakgeld in een oven verbrand. Ook komen we nog langs het vakantie eiland Sentosa. Met als markant herkenningspunt de grote Merlion. 'sMiddags gaan we met de metro naar een chinees themapark : Tang Dynasty Village. Vanaf metrostation Lakefield is het een half uurtje lopen in een broeierige hitte. Dus in plaats van linksaf naar het park eerst naar rechts naar Mc Donalds. Lekker een patatje en een grote beker fris in een gebouw met airco. Dan gaan we het park in, het is een replica van een oude chinese stad uit de Tang Dynasty. Er staan allerlei gebouwen zoals een rechthuis en verschillende winkels. De replica van het terra- cotta leger is erg indrukwekkend. Eerst wordt in een film uitgelegd hoe het leger is ontstaan en daarna mogen we gaan kijken. Verder bezochten we nog een variete show. Buiten waren ze bezig een stukje opera te playbacken. Vast geen profs want echt goed ging het niet. Terug dachten Rob en Tom een kortere weg te weten. Na een lange wandeling door bermen en over en onder de snelweg door, kwamen we eindelijk bij een metrostation. Bezweet en vermoeid moesten we ook nog staan in de metro. In het hotel een lekkere douche genomen. Daarna was het tijd om te gaan eten. We gingen naar Bugis Street, waar je lekker in de zwoele buitenlucht kan eten. En ze hebben er ook lekker bier. Op de terugweg zijn we nog ergens gestopt om nog zo'n Tiger achterover te slaan.

Dinsdag 29 juli

Weer om acht uur ontbijten. Lekker rustig en uitgebreid. Daarna hebben we de koffers ingepakt, en op naar beneden.Tom ging afrekenen terwijl wij de koffers bij de concierge wilden stallen. Maar zonder 'check out card' lukte dat niet. Dus wachten op Tom met de afrekening. Eindelijk waren we van onze bagage af , en konden we de stad in. Het was maar een korte wandeling naar het Raffles Hotel. Een erg luxe hotel met hoge prijzen in souvenierwinkel. Toen we een beetje hadden rondgekeken was het tijd voor koffie met gebak in de bakery. Daarna zijn we naar het metrostation gegaan om een rondje metro te doen. Het hele eiland is bijna volgebouwd. En alles wat nog open is zijn ze aan het bebouwen. De meeste flats hebben op de balkons de nationale vlag hangen. We stappen uit bij station Jurong East, het eindpunt van de gele lijn. Nadat we bij Mc Donalds een lekkere beker fris hebben gehaald lopen we via een smal winkelstraatje naar het Science Centre. In het omnimaxtheater kijken we naar een film over vulkanen. (Ring of Fire) In het Science Centre hebben we een aantal proefjes en puzzeltjes gedaan. Maar het leukste was de vluchtsimulator. Bont en blauw kwamen we daar uit. Terug nog weer even bij Mc langs voor een burgermeal. Rond vijf uur waren we weer terug in het hotel, waar een kwartier later al werden opgehaald voor onze vlucht naar Nieuw Zeeland. Het vliegtuig zit weer helemaal vol en we vertrekken om vijf voor half negen, tien minuten te laat.

Woensdag 30 juli

Na een korte nachtrust kwamen we in Sydney aan. Daar moesten we ongeveer twee uur wachten op onze volgende vlucht. Naar de volgende gate was het maar vijf minuten lopen. Buiten was het 6°C en binnen stond de airco aan! Verkleumd klommen we bij vlucht QF119 aan boord. Rond half 1 kwamen we in Auckland aan. Onze tassen waren er snel. Maar bij de douane hadden ze een slecht systeem en een verbouwing. Het duurde lang, erg lang, pas twee uur later moest Rob mee om zijn tas te laten zien. Gelukkig mocht hij daar voor omdat wij stonden te wachten. Bij Budget onze sleutel en de papieren opgehaald. Eerst konden we de 4-runner niet vinden, maar na enig zoeken konden we vertrekken. Bij Duke's Motor Inn twee kamers genomen en een heerlijke douche. Na te zijn bijgekomen naar het winkelcentrum voor een paar zakken chips en wat blikjes fris. Vlakbij zat een Pizza Hut. Het buffet was heerlijk.

Donderdag 31 juli

Na het ontbijt reden we eerst naar 'One tree hill'. Een oude vulkaan midden in de stad. Vroeger was op de top een Maori ontmoetingshuis. Nu is het een park geworden. Boven op staan 1 boom en een obelisk. In het park lopen heel veel schapen te grazen. Wij hebben helemaal naar de top gelopen (183m). Er stond veel wind maar het uitzicht over de stad was prachtig. Hierna gaan we via highway 1 en 5 naar Roturua. Daar hebben we het Maori Arts en Crafts Centre bezocht. Naast enkele Maorigebouwen ,houtsnijders en rietwevers is daar ook een gebied met geysers en mudpools. Wel leuk om te zien ,maar niet spektaculair. Interessant is wel de begraafplaats van Whakarewarewa, de enige in Nieuw Zeeland waar de graven boven op de grond staan. Volgens de wet moeten de doden tenminste twee meter diep begraven worden. Door de warme ondergrond is dat hier echter niet mogelijk. Het eerste het beste motel dat we tegenkwamen had nog kamers vrij. Dus die hebben genomen, ruime kamers met een keuken en een zitje. Lopend naar het restaurant van het Sheraton Hotel. Het was niet echt druk. Naast ons was er nog een stel en een oude man die zijn eten op een wel heel snelle en boerse manier naar binnen werkte. Ondanks dat hebben we er wel heerlijk gegeten. Als toetje namen we een 'Roturua Hot Mud '. Wat moeilijker uit te spreken was dan op te eten.

Vrijdag 1 augustus

Voor het ontbijt weer naar het Sheraton. Een heerlijk buffet. Na het ontbijt moesten we door de regen terug. Een eind gereden om de in 1886 ontplofte Mt. Tarawera te zien. Maar door de lage wolken was de berg niet te zien. Omdat het nog steeds slecht weer was besloten we een eind met de auto te touren. Dwars door Urewera N.P.,een 120 km slingerende gravelweg. Urwera is een van de weinige oerbossen van Nieuw Zeeland. Onderweg veel mooie uitzichten gezien. Vooral het grote meer Waikanamona, ontstaan door een aardverschuiving, was mooi vanuit de hoogte te zien. Aan het eind van de route kwamen we in Wairoa. Het enige interessante daar is de 'oude' vuurtoren in de hoofdstraat. Toch nemen we daar een motelkamer, een twee slaapkamer appartement. 'sAvonds eten we in het restaurant wat bij het motel hoort. Heerlijk gegeten en een TUI gedronken.
TUI is een goed Nieuw Zeelands bier. Terug op onze kamer vielen we bij een spelletje dobbelen in slaap. Waarschijnlijk kwam dat omdat we de kachel op hoog hadden gezet, of misschien toch door het bier?



Zaterdag 2 augustus

Als we opstaan is het erg koud. Het ijs zit op de autoruiten. Omdat het nooit zo koud is hier, ligt er geen krabber in de auto. En dat hebben we zelf ook niet meegenomen.... Met een emmertje warm water worden de ruiten ontdooit en we gaan met de kachel op hoog naar de overkant van de brug om te ontbijten. Een lekker gebakken eitje en een warme koffie later gaan we op weg naar de Eastcape. Onderweg zien we veel mooie natuur. Waaronder bijzondere palmbomen, die zo uit de prehistorie lijken te komen. Bijna de hele weg gaat langs de kust, en als we een strandje zien stoppen we dan ook even. We worstelen ons langs washout's, waar soms de halve weg verdwenen is. En rijden langzaam tussen het vee, wat hier van alle kanten en in alle soorten komt. Als we dan eindelijk bij de Eastcape zijn aangekomen moeten we 726 treden omhoog klimmen. Tijdens de klim is het uitzicht al prachtig, maar als we boven bij de vuurtoren uitgeput gaan zitten is het zo mogelijk nog mooier en zeker de moeite waard. Boven gekomen ontmoeten we een Hagenees, die al zijn spullen thuis heeft verkocht en een paar jaar door Australie en Nieuw Zeeland reist met een hier gekocht campertje. Dat lijkt ons ook wel wat, in de toekomst. Maar nu moeten we in de vier weken die we hebben zoveel mogelijk zien, dus na een korte rust weer naar beneden. Daar moet Gonnie even naar de wc, daar is een zwartwitte vogel het niet zo mee eens en die valt haar dan ook aan. De weg langs de noordkust van de kaap is mooi en verrassend. We hebben koeien, schapen, paarden, varkens en honden aan een bakkie gezien. En dat allemaal op de highway. Na een mooie maar vermoeiende dag nemen we een hotel kamer in Opotiki. De eigenaar adviseerde ons een restaurant voor het diner. Het was eigenlijk een bar waar je ook kunt eten. Het was er erg druk en heel gezellig. De barkeeper kwam nog even een praatje maken. Onze vraag naar Nieuw Zeelands bier had hem nieuwsgierig gemaakt. Hij vertelde dat hij Lion Red het beste bier van het zuidelijk halfrond vindt. Terug in het motel was er een James Bond film op de tv. Dus lekker op bed naar liggen kijken.

Zondag 3 augustus

Het ontbijt laat wat op zich wachten, maar als ook Tom zijn worstjes op heeft kunnen we de invalide kamer achter ons laten en op weg gaan. Voor de kust ligt een vulkanisch eilandje. Een Maori legende vertelt dat twee zusterbergen aan de wandel gingen. Terwijl de ene zus een vuur maakte om eten te maken vertrok de andere zus stiekem. Boos slingerde de eerste een brandend stuk hout naar de tweede die net bij zonsopkomst werd getroffen. En zoals we allemaal wel weten blijven wandelende bergen, die niet terug zijn als de zon op komt, altijd op die plek staan. Nog altijd zie de rook van het stuk brandhout komen...... Onze eerste stop is in Whakatane. Ook aan deze plaats is een Maori legende verbonden. Een groep Maori kwamen in een kano aan land om een goede woonplaats te vinden. Volgens hun hoofdvrouw moest dat bij een waterval zijn. Terwijl de krijgers aan land op onderzoek uitgingen zag de zieke hoofvrouw de kano wegdrijven. Uit volle borst riep ze 'Whakatane', wat betekent : geef me de sterkte van een man. Ze sprong in zee en haalde de kano terug. Toen bleek dat er hier een waterval was werd een nederzetting gesticht met als naam Whakatane. Natuurlijk moesten we even bij de waterval kijken. Op weg naar de gloeiwormgrotten hebben we een klein weggetje tussendoor genomen. Het was een heel mooie weg maar we hebben zeker een uur omgereden door typisch Nieuw Zeelands landschap. De gloeiwormgrot was prachtig. Een 'sterrenhemel' glinsterde aan het plafond terwijl er onderdoor gingen in een bootje. We besluiten nog wat verder te rijden naar het zuiden. In een klein gehucht (Mokau) staat een motel met een prachtig uitzicht. Een zeer bejaard echtpaar helpt ons. De kamer van Rob is zo groot dat we wel de hele familie hadden kunnen meenemen. Hadden we dat maar gedaan dan was het 's avonds misschien wat warm geworden. In Mokau is op zondagavond niets open dus moesten we miesoep en een kaascracker op de kamer eten. Vanwege de kou gingen we vroeg in bed met de elektrische deken op drie en de kachel op hoog.

Maandag 4 augustus

Vanochtend valt er wel wat eten in Mokau. Gelukkig maar want we waren door onze voorraad heen. Eerst zijn we naar Mt. Egmont gereden. Op onze route door het park begint het te sneeuwen. En omdat het visitorcentre dicht is gaan we al snel weer terug. We rijden via een mooi gebied naar Lake Taupo het grootste meer van Nieuw Zeeland. In de plaats Taupo nemen we twee kamers in het Karaka Tree Motel. Beide kamers hebben hun eigen 'hot tub'. In de hele omgeving zijn warmwater bronnen. Langs het motel stroomt een warm dampend beekje naar beneden. Dat warme water wordt gebruikt om ons mineraal bubbelbad te vullen. Zo aan het eind van een koude dag is het heerlijk toeven in het bad. Helemaal weer bijgekomen gaan we naar een chinees restaurant. Daar hebben ze allemaal straalkachels zodat we het niet meer koud krijgen.

Dinsdag 5 augustus

Allereerst gaan we vandaag op zoek naar souvenirs en kaarten. Als we aardig geslaagd zijn gaan we naar de Huka Falls. Om half twaalf kunnen we een tochtje maken met een jetboat. Onze verwachting dat het dan niet zo koud meer zou zijn wordt niet helemaal waarheid. Ondanks de extra regenjassen onder onze reddingsvesten is het akelig koud. Maar de ervaring is geweldig. Met een enorme snelheid vliegen we over het water, vlak langs rotswanden en over takken die net onder het wateroppervlak liggen. Vooral de plotselinge draaien waarmee de boot al waterscheppend tot stilstand komt zijn lachen.... Na deze ervaring is het tijd voor warm water (stoom). Dus op naar Craters of the Moon. Omdat het ons een beetje tegenviel wilden we ook nog even kijken bij Waiotapu. Volgens de folders het meest kleurijke geothermische gebied van het land. De passie voor kleuren van de medewerkers kwam direkt al naar voren. Het receptiegebouw moet een ander verfje en er waren al proefstaaltjes gemaakt. Tom liep een paar keer naar buiten met de verschillende kleuren en gaf een professioneel advies. Voor de bewezen diensten mochten we gratis het park in. Dat scheelt toch $30 , geen gekke beloning voor 10 minuten werk. Het park is inderdaad veel mooier als wat we tot nog toe gezien hebben. Overal zie je andere kleuren. Geel door de zwavel, rood door de ijzeroxide, paars van mangaan , groen van arseen, oranje van antimoon, zwart door koolstof en wit van de silica. Terug naar Taupo om een foto op te halen van ons jetboat avontuur. We zoeken een wat goedkoper motel en vinden een ruime kamer met aparte slaapkamer. Zodat we met zijn allen in dezelfde kamer kunnen dat scheelt weer in de kosten. We gaan lopend de stad in zodat we bij het eten (italiaans) ook lekker wat kunnen drinken.

Woensdag 6 augustus

Eerst langs de drogist voor een middel tegen verkoudheid. Nog een laatste blik op Lake Taupo en een bezoekje aan Huka Falls (vanaf de bovenkant gezien.) Door een mooie omgeving rijden we naar Hot Water Beach. Het strand van Hot Water Beach is alleen bereikbaar bij eb. Maar door de harde koude wind zijn de golven nog erg hoog. Met moeite komen we bij de warmwaterbronnen (ca. 64 °C). De hoge golven koelen onze benen weer erg snel af. En vanwege de koude wind moeten we naast een trui ook nog een jas aan. Wel grappig maar toch niet een echte aanrader. Op de weg naar Thames nog even gestopt bij het Twin Kauri Reservaat. Een korte wandeling door een modderig bos met slechts een paar Kauri bomen. In Thames vinden we twee kamers in het Avalon Motel. Als we door de stad rijden op zoek naar een restaurant blijkt er niet echt veel te zijn. Het wordt het Old Thames Restaurant. Het eten was er erg goed en het bier erg lekker.

Donderdag 7 augustus

Na het ontbijt gaan we langs de kust richting Auckland. Als eerste bezoeken we de skytower, pas 6 dagen open. Op 328 meter hoogte heb je een mooi uitzicht over Auckland. Op het onderste observatiedek is nog een bijzondere attractie: in de vloer liggen glasplaten waardoor je loodrecht naar beneden kan kijken. Doodeng volgens veel bezoekers. Sommige mensen durven er ook niet overheen te lopen. We nemen een kopje koffie en klimmen dan via de trap naar de 53e verdieping. Daar is het 'openlucht' observatiedek. Het is helemaal afgezet met glasplaten, maar je voelt wel de wind blazen. Met lift naar beneden kom je in het casino terecht. We hebben $0,60 verloren. Onze wintervakantie voortgezet met Scott en Amundson in de Artic Experience van Kelly Tarton. Daar rijd je met een treintje langs de pinguins en kan je een basiskamp bezoeken. Dan rijden we nog over de baybridge om de stad ook eens van de andere kant te bekijken. Onze laatste nacht in Nieuw Zeeland brengen we door in een motel vlakbij het vliegveld.

Lees hier hoe het verder gaat in Australië.