|
AUSTRALIA 1994
deel 2
Woensdag 27 april
Het kost moeite om afscheid te nemen van John en Bev. We krijgen adviezen mee voor de
komende vier weken terwijl we nog maar vier dagen hebben langs deze kust. Onze eerste
stop vandaag is Paluma in het tropische regenwoud. Toen we daar waren begon het te
regenen en dat is de hele dag doorgegaan! Terwijl de weermannen niet verder kwamen dan
1 of 2 buien. Toch gaan we nog even langs het strand. Bij laag water kan je hier naar
het rif lopen, maar door de harde wind is dat nog te diep. We kraken een kokosnoot en
gaan verder. Het Atherton Tableland moet erg mooi zijn, maar door de aanhoudende regen
is er weinig van te zien. We besluiten in Atherton maar te stoppen voor vandaag. De
chinees die het motel runt lijkt wel de aziatische John. Net zo'n ouwehoer. Vanavond
eten we chinees in het restaurant naast het motel.
Donderdag 28 april
Vanmorgen regent het nog steeds. We vertrekken richting Cairns. Tussenstops bij de
'curtain fig tree' en de 'cathedral fig tree'. Als we in Cairns aankomen gaan we gelijk
op zoek naar de pier om een cruise te boeken. Het wordt een cruise naar Green Island,
een eiland op het rif. De cruise vertrekt morgenochtend en is een dagcruise. Nu nog een
slaapplaats, het wordt de Rainbow Inn. Als we alles geregeld hebben is er nog tijd zat
over om wat te gaan bekijken. We rijden met de auto naar Kuranda, een dorp in het
regenwoud dat bekend staat om zijn kleurrijke markt en de aboriginal dansers. De markt
is wel aardig maar de dansvoorstelling vinden we te duur. Die vijftig gulden p.p. kunnen
we wel beter besteden. Via de Barron Falls gaan we naar de Cairns Bungy Jump. Verder dan
kijken komen we niet. Het ziet er best eng uit en honderd dollar voor 30 seconden is best
duur. Terug in Cairns zoeken we een leuk restaurant. Het wordt een griek, het eten is er
heerlijk en de griekse eigenaar is erg aardig. Hij ruikt aan de sigaretten van Rob dat
we uit Europa komen! Na het eten maken we nog een strandwandeling en dan naar bed want
morgen wordt een drukke lange dag.
Vrijdag 29 april
Vandaag is onze laatste hele dag langs de kust, dus nu moet het gebeuren... Cruisen op
het rif.
De Big Cat vaart ons naar Green Island. Met de snorkelsets, die zijn inbegrepen drijven
we de hele dag in het water. We hebben heel veel gezien en zijn vreselijk verbrand.
Terwijl we in het water lagen hebben we twee grote pijlstaartroggen gezien en heel veel
tropische vissen. Net voordat we terug varen gaat de bemanning nog wat vissen voeren.
Gelukkig zien we dan pas dat er ook haaien zwemmen. Als we op de boot zijn gaan we in
de wind staan om de pijn wat te verlichten.'s Avonds tijdens het eten kunnen we bijna niet
zitten, maar het was het wel waard. Vanavond voor het eerst echt Australisch gegeten, Croc salad, Kangaroo carpacio
en bugs... Doodmoe van al het zwemmen gaan we naar bed.
Zaterdag 30 april
Na het inpakken van de tassen gaan we naar de flying doctors. Een erg interresant visitors
centre, waar alles wordt uitgelegd van de oprichting tot de noodzaak. Daarna hebben we
nog wat gewandeld door de botanische tuin, tot de regen weer met bakken naar beneden kwam.
Rond twaalf uur zaten we op het vliegveld aan de koffie en thee. De vlucht naar
Alice Springs verliep goed. Op het vliegveld is geen balie van de autoverhuurmaatschappij.
We moeten met een taxi naar de stad. Rond vijf uur hadden we onze 4x4 en konden we op
zoek naar een slaapplaats. Tegenover het autodepot lag het Red Centre Resort. Dat was
dus een korte zoektocht. 'sAvonds gegeten in het restaurant bij het resort.
Zondag 1 mei
Na een uitgebreid ontbijt vandaag onze eerste 4x4 tocht. We kiezen tour 5, langs de
McDonal Ranges. Stops bij Emily Gap , Jessie Gap (twee gaten in de rotsformatie),
Coroboree Rock (Aboriginal), en twee kloven : Trephina Gorge en N'Dhala Gorge.
We zien heel veel vogels onderweg. Grote groepen kakatoes, zwart en roze.
Terug bij het resort nemen we een biertje bij het zwembad. We willen in de stad eten,
maar er zijn niet echt veel leuke tentjes. Uiteindelijk belanden we in Flynn on the
mall. Erg goed gegeten.
Maandag 2 mei
Na het ontbijt eerst naat de supermarkt voor wat eten en drinken. Dan gaat de reis beginnen.
Na ongeveer 150 km bezoeken we een paar kraters. Het stelt niet veel voor en het
stikt er van de vliegen. Dus verder maar weer, bij een van de weinige roadhouses
stoppen we weer maar dan om wat te eten. Aan het eind van de dag bereiken we Ayers
Rock Resort. Een kamer in de Desert Garden Hotel is haast niet te betalen ($200),
maar we nemen er toch twee. De zonsondergang bij Ayers Rock is prachtig. Het diner is
iets minder omdat er een irritante groep duitsers naast ons zit. Maar de sterrenhemel
die we even buiten het resort zien maakt alles weer goed.
Dinsdag 3 mei
Om half zes gaat de wekker. Als Tom in het donker naar buiten loopt om zijn schoenen
te pakken ,die hij gisteren vanwege de stank voor de deur had gezet, staat er nog
maar 1 schoen.We denken aan een grapje van Rob, wie zou anders op ons prive terras
komen.. Na enig zoeken vinden we een gedeeltelijk afgekloofde schoen een eindje
verder op de grond. Die dingo's van tegenwoordig zijn ook niet vertouwen. Nog net
kan de veter worden vastgemaakt, gelukkig maar want na de zonsopkomst gaan we de
Rock beklimmen. De klim is erg vermoeiend en niet zonder gevaar, maar toch zeker
de moeite waard. We bezoeken nog het visitors centre en de Olga's en dan gaan we
weer de 500 km terug naar Alice Springs. De weg is nog net zo saai als gisteren
en het duurt heel lang voordat we in 'a town called alice' aankomen. Als beloning
gaan we chinees eten.
Woensdag 4 mei
Ontbijt in Todd Mall. Nog wat souvenirwinkels bekeken en daarna verder naar het
noorden. Nog steeds is het landschap erg saai. De weg loopt nog steeds kaarsrecht
en het enige wat je ziet zijn dode kangaroo's. We vragen ons af wie die kan hebben
doodgereden, want als je 1x per uur een auto tegenkomt is het veel. Als we eindelijk
weer eens een roadhouse zien is het tijd voor een
stop. Buiten op de stoep zitten veel Aboriginals. Binnen zie je er geen enkele. Even
later begrijpen we dat ze niet naar binnen mogen! Ze krijgen hun bier via een luikje
in de gevel. Als ze bier bestellen wordt bijgehouden wie hoeveel bestelt, de blikjes
worden door de barkeeper geopend zodat ze niet kunnen worden verder verkocht. Dat
is het beleid van de regering om de Aboriginals van de drank te houden..... Ze hebben
echter geen werk en geen enkel vooruitzicht, dus het enige dat rest is buiten voor het
roadhouse wachten op een bier. Verder stoppen we vandaag bij een oude bron en bij
Devils Marbles. Als er niet zoveel vliegen waren zou het echt de moeite waard zijn
geweest.We vragen ons wel af hoe die vliegen weten dat we uitstappen. Er zit geen
enkele dode vlieg op de voorruit , maar als we stoppen krijgen we kramp van het
wegslaan van de vliegen. We brengen de avond en nacht door in Tennant Creek.
We eten Winchetti grub soep. Dat zijn grote witte maden, maar in de soep vindt
je ze niet terug. De soep was overigens heerlijk.
Donderdag 5 mei
Vandaag een hele lange rit voor de boeg, dus eerst fris inslaan. Als we net zijn
vertrokken is er al wat te zien. De 'Pebbles' zijn een hoop willekeurig in het
vlakke land 'gestrooide' stenen. Niet echt groots, maar in deze saaie omgeving best
een stop waard. Tijdens de 600 km langs de Stuart Highway veranderd de omgeving behoorlijk.
De woestijn maakt plaats voor een subtropisch bos. De temperatuur in de auto stijgt
tot het kookpunt. Net als we het zat worden komen we bij de bron van Mataranka. Een
warmwaterbron tussen de tropische palmbomen, die door de militairen is omgebouwd
tot een luxe officiersbad. Natuurstenen trappen maken het makelijker om het water
in en uit te gaan en er is een rand langs gemaakt waarop je kunt zitten om te pootjebaden.
Het warme heldere water voelt verfrissend aan, ondanks de 34 graden. Waarschijnlijk is
de lucht dus ook ongeveer zo heet! Zo kunnen we er weer 100 kilometer tegen. Terwijl
we richting Katherine rijden drogen we onze zwemkleding door het even buiten het raam
te houden. Wapperend in de warme rijwind is het in een mum van tijd droog. In
Katherine vinden we het wel genoeg geweest. Na het eten bij de chinees zitten
we nog even lekker buiten want de temperatuur is hoog. Echt terrasjes weer, maar er
is geen terras in de buurt alleen maar een warme disco.
Vrijdag 6 mei
Onze eerste stop vandaag is Katherine Gorge. Het uitzicht tijdens onze korte wandeling
is mooi, maar het is veel te warm om echt te genieten van het wandelen. We zijn dan ook
blij als we bij een bord komen waarop staat dat alle wandelaars terug moeten gaan zoals
ze zijn gekomen,omdat op dit punt geen route meer is. Badend in het zweet gaan we
verder met de auto. Ons volgende doel is in het zelfde park maar wel 100 km verderop.
Edith Falls is een waterval met onderaan een prachtig meer. Het water is heerlijk
verfrissend en de tijd vliegt voorbij. We vervolgen onze weg naar Kakadu National Park.
De weg via het zuiden is niet echt de hoofdweg en we zijn blij met onze 4x4. Dips en
floodways zijn er volop maar het meest bijzondere is wel de oversteek van de Alligator
River. Er is daar namelijk geen brug of pont ofzo, de weg loopt aan de ene kant het
water in en komt er aan de overkant weer uit. Het water spat hoog op , maar wij blijven
droog. In Jabiru nemen we twee kamers in het krokodilhotel. Dit hotel is gebouwd in de
vorm van een krokodil. De tuin in het midden is zelfs zo aangelegd dat het op de
ingewanden van het beest moet lijken. Na een heerlijk bad halen we een biertje in de
bar en daarna eten we in het restaurant van het hotel. Morgen gaan we het park bekijken.
Zaterdag 7 mei
Om 8 uur ontbijt in het restaurant. Daarna gaan we Kakadu bekijken. De weg naar de
watervallen is door de hoge waterstand nog gesloten. Daarom is onze eerste stop Yellow
Waters. Er zijn heel veel (water)vogels te zien. Je kan een boottocht boeken voor veel
geld maar wij besluiten lekker even de benen te strekken. Aan het eind van de boardwalk
genieten we van het uitzicht en we zien ook nog een hagedis.Als het heetst van de dag
nabij is gaan we een vermoeiende klim maken naar een uitkijktoren. Het ziet er naar uit
dat we deze dag zullen instorten of uitdrogen. Na de rotstekeningen van Nourangie Rock gaan we dan ook
snel naar de supermarkt voor drinken. Verder willen alleen nog maar lekker luieren bij
het zwembad.
 Zondag 8 mei
We verlaten het krokodilhotel en rijden richting Darwin. Nog een paar korte stops en
Kakadu ligt achter ons. We stoppen bij de 'krokodil-jump" cruises. De foto's zien er
leuk uit en we besluiten mee te gaan. Eindelijk zien we ze dan en hoe! Ze springen zeker
3 meter uit het water. Een heel bijzondere ervaring. 'sAvonds zijn we in Darwin. Ons motel ligt
(bijna) aan het water.Voor het eten gaan we naar de wharf, daar zijn allemaal
eettentjes met gezellige terrasjes. We eten grieks.
Maandag 9 mei

Ontbijt in de stad en daarna naar Litchfield Park. Daar zijn veel watervallen waar je
lekker kan opfrissen. Het park is erg mooi. Maar het is veel te warm om te wandelen. Daarom blijft het bij 4 WD en zwemmen.
We maken ook nog heel veel foto's. In het park zijn ontzettend veel termietenheuvels.
Er zijn verschillende soorten heuvels. De zogenaamde 'magnetic' heuvels, die staan noord-zuid uitgelijnd. En er zijn zogenaamde
'cathedral' heuvels, die zijn gewoon enorm groot. Omdat we 's avonds toch wel moe waren
van al dat zwemmen besloten we te eten in het motel. Het restaurant bleek voor de
eerste avond open te zijn. De menukaart wilde nog niet uit de computer komen, maar werd
wel heel mooi voorgedragen. We hadden thaise, maleise en indiase gerechten. En het was
allemaal vreselijk lekker. Onze laatste nacht in Australië gaat in .......
Dinsdag 10 mei
We ontbijten weer in de stad. Daarna gaan we naar de mall voor een laatste kans op
souvenirs. Maar we kunnen niets vinden wat we leuk en niet te duur vinden. Daarom gaan
we naar het oorlogsmuseum. Een interressant museum maar het meeste staat buiten in de
hete zon! Vreselijk dus, niet om uit te houden. Als we alles gezien hebben nemen we
een blikje fris mee voor onder een boom in de wind langs de kust. Dat is net uit te
houden. We eten nog wat in de mall en dan brengen we onze auto terug. Ze zijn heel
tevreden over hoe schoon de auto is en we krijgen onze $90 schoonmaakborg terug. Het is
erg rustig op het vliegveld van Darwin. Er zijn maar weinig vluchten en ons vliegtuig
zit al vol met mensen uit Sydney en Cairns. Na 4 uur komen we in Singapore aan, daar
moeten we ruim 2 uur wachten op onze vlucht naar Bangkok. Ook die vlucht verloopt
zonder problemen en rond half twaalf stappen we op thaise bodem. Een uur later hebben
we de douane gehad en stappen we in een busje richting hotel. Ondanks het late uur
is het erg druk op de weg en duurt het nog ruim een uur voordat we bij hotel Manohra
binnen stappen.
Woensdag 11 mei
Als we opstaan ligt er een mededeling onder de deur door. Of we ons willen melden bij
de touroperator op de begane grond. Na het ontbijt gaan we daar langs. Vanmiddag is er
geen tour naar 'Grand Place' daarom moeten we dat morgen doen. Dan moeten we ons vandaag
maar zelf vermaken. Als we het hotel verlaten blijkt al direkt dat het moeilijk zal
worden. Elke thai heeft een taxi of een winkel, waar we volgens hun gebruik van moeten
maken. We slaan ons er doorheen tot we bij het water komen. Voor 150 baht p.p. nemen we
een 'floating market cruise'. De boot waar we met een chauffeur in zitten, vliegt
werkelijk over het water. Maar ondanks dat is de markt toch al voorbij. Er varen nog
maar enkele bootjes en ze verkopen niet veel bijzonders. We stoppen ook nog even bij
een tempel. De boottocht is iets wat we niet snel zullen vergeten. Het vieze opspattende
water stinkt zo erg dat we ons niet kunnen voorstellen dat er mensen zijn die zichzelf
of hun kleren hierin wassen. Via een winkelcentrum terug naar het hotel. Verder liggen
we alleen maar in en bij het zwembad met een lekker koel biertje. 'sAvonds eten we bij
'Jimmy' , we krijgen een sleutelhanger maar we hebben geen voldaan gevoel. Op de terugweg
naar het hotel nemen we een aantal kipnuggets van KFC mee.
Donderdag 12 mei
Vroeg op want we gaan vanmorgen een 'Grand Palace Tour' doen. Het busje komt een
kwartier te laat en de grote bus staat nog alleen op ons te wachten. Het paleis is erg
mooi. Alles is goud wat er blinkt. Als toetje gaan we naar een juwelenfabriek en weer
is alles goud.. De reis terug naar het hotel is moordend. Het is erg heet en de airco
lijkt niet te werken. Bovendien staat er overal file zodat het heel lang duurt voordat
we bij het hotel aankomen. Gelukkig is het niet druk in het zwembad. Na het avondeten
worden we gehaald voor onze vlucht naar huis. Op het vliegveld blijkt het vliegtuig
nog in Sydney te staan. Er is een staking van het grondpersoneel. We krijgen een kamer
in het luchthavenhotel. Om half vijf smorgens is het dan eindelijk zover : We gaan
naar huis.
|
|
|