Onze reizen
Foto en Film
Fietsen
Wandelen
Wie zijn wij
AUSTRALIA 1994Een 4 weekse reis door Australië. Na een stopover in Hong Kong vliegen we naar Brisbane. We rijden in onze huurauto langs de kust naar het noorden. We vliegen naar Alice Springs en rijden dan naar Ayers Rock. Om te eindigen in de Northern Territory in Darwin. Woensdag 13 april / Donderdag 14 april Als we om vijf voor half acht op Schiphol aankomen is Rob er al een half uur! Na het inchecken , blaadjes en sigaretten kopen,nog een lekker bakje koffie en op weg naar Londen. Het is zo druk op Heathrow dat we een half uur moeten cirkelen voordat we kunnen 
landen. We worden met een bus van terminal 1 naar terminal 3 gebracht. Daar breekt het
wachten op de "QE II" (vlucht QF2) aan. Direkt als we aan boord zijn krijgen we appelsap,
lekker. Daarna lijkt het wel alsof we extra moeten eten omdat er zo weinig mensen in het
vliegtuig zitten. Het is wel fijn dat het zo leeg is want daardoor hebben we tenminste
ruimte om lekker te gaan liggen. Zo slapen we toch nog wat voordat we in Bangkok
aankomen. Het overstappen gaat redelijk vlug en het is nog maar ruim twee uur vliegen
naar Hong Kong. De douane werkt slecht en tamelijk langzaam. Na eindeloos wachten
krijgen we een stempel in ons paspoort en kunnen we verder. Bij aankomst in het hotel
is er zoals zo vaak weer eens onduidelijkheid over wie bij wie op de kamer slaapt.
Als dat is opgelost gaan we de kamers bekijken. Rob kijkt uit over een vrij nieuw
restaurant/winkelplein. Wij kijken op een oud flatgebouw. Na even opfrissen gaan we op
zoek naar een metrostation. Het kost ons twee uur om het te vinden. Dan zijn we zo moe dat
we tot het eten niets doen. We eten in het hotel in restaurant "Fortune", chinees
natuurlijk. De obers geloven hun ogen niet dat we echt hier willen eten en niet in het
westerse restaurant in de zaal er naast. Ze gaan allemaal op een rijtje staan om te
kijken hoe we met stokjes eten.... Dat valt tegen, het gaat ons goed af. We eten
overheerlijke gerechten waarvan de namen erg moeilijk zijn. Een schotel met kip en
walnoten is wel heel bijzonder.We drinken er een lekker chinees biertje bij. Na het
eten nog even naar de haven gewandeld en toen zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan.
Vrijdag 15 april Om half negen verlaten we het hotel om naar ons 'pick-up point' te gaan. De bus haalt ons op bij hotel Excelsior voor de "Hong Kong Island Tour". Eerst rijden we naar Aberdeen. Daar gaan we aan boord van een sampan en varen wat rond in de haven. Er 
wonen nog een heleboel mensen op de boten die in de haven liggen. Deze mensen komen
zelden aan land en worden door de rest van Hong Kong een beetje als tweede rangs burgers
bekeken. Na de boottocht kunnen we de verleiding weerstaan om een kitscherig bord met
daarop een foto van ons in een sampan te kopen. Later zullen we daar spijt van krijgen...
De volgende stop is een goudsmederij, alles is boven onze begroting en we wachten dan
ook met kopen tot we op Stanley Market zijn. Daar kopen we 5 t-shirts voor 4 tientjes.
Voor we nog meer kunnen uitgeven vertrekt de bus alweer richting Victoria Peak. Een
prachtig uitzicht over de hele stad. Met de peaktram gaan we naar beneden daar wacht
de bus ons weer op en brengt ons terug naar hotel Excelsior. We hebben nog niet genoeg
van het touren en besluiten onze eigen rondrit te gaan doen. Maar eerst eten. Het wordt
italiaans omdat we dat als eerste tegen komen. Na een heerlijke lunch gaan we met de metro en de trein naar de 10.000 boeddha's tempel.
Als we van te voren hadden geweten dat je zoveel trappen moest lopen om er te komen hadden we misschien wel een andere
bezienswaardigheid uitgezocht. Maar dan hadden we wel een krottenwijk en een heel
mooie tempel gemist. Hong Kong schaamt zich voor de krottenwijken en ontruimt met
grote regelmaat de van golfplaat opgetrokken onderkomens. Maar omdat ze de bewoners
geen alternatief bieden bouwen die vervolgens gewoon weer ergens anders een hutje.
Nu staat er een klein wijkje aan de voet van de berg naar de tempel. Er hangen al
posters met de waarschuwing dat er over twee weken wordt afgebroken, dus deze mensen
zullen op zoek moeten naar een andere plek. Bij de tempel merk je niets van de armoede
alles is vrolijk gekleurd en er blinkt nogal wat goud. Met van vermoeidheid trillende
benen gaan we terug naar Kowloon. Via de vogeltjesmarkt,die erg leuk was naar de
avondmarkt van Templestreet. Daar gaan we eerst weer even lekker eten! Na de markt
gaan we met de ferry terug naar Hong Kong Island. Als we eindelijk ons hotel in stappen
is het over tienen en zijn we doodmoe. "See Hong Kong in 1 day" is niet echt aan te
bevelen. Op de kamer ligt een fax op ons te wachten, we worden morgen 20 min. eerder
opgehaald. Zaterdag 16 april We ontbijten om acht uur. Daarna gaan we met de metro naar de ferrypier. De boot naar Cheung Chau vertrok keurig op tijd. En na een uur varen moest Rob wakker worden gemaakt omdat we er waren. Vanaf de kade leek het veel op een grieks eilanddorpje. Allemaal terrasjes en een haven vol bootjes. Het enige duidelijke verschil waren de mensen met 
hun chinese gezichten. Een stukje door het dorp gewandeld kwamen we bij de Pau Tai tempel. Nadat we die bezichtigd hadden nog wat gedronken
op een van de terrasjes en toen moesten we alweer terug. Lunchtijd op de boot betekend een kop noodles met ham en worst. En de bedoeling is
dat je dat op een bewegende boot met stokjes eet! Terug bij het hotel was het tijd om uit te checken. De koffers worden bewaakt door de
concierge dus we kunnen nog wel even sightseeing doen. Als we rustig in het zonnetje op een pier zitten komt er een vissersbootje uitladen.
Er komt heel veel vis uit, van krab tot tropische groen-blauwe koraalhappertjes. Even later lopen we over de markt waar dezelfde vis wordt
verkocht. Dat is nog eens verse vis. Nog een laatste bezoekje aan MacDonalds en het is tijd om Hong Kong te verlaten. De koffers worden via
de meest omslachtige manier naar de bus gebracht. Eerst vraagt de tourleidster onze naam en kamernummer en dan gaat ze naar de concierge.
Als ze er uit zijn welke tassen van ons zijn worden ze op een karretje geladen. Dan pas mogen wij onze bonnetjes inleveren. Het inchecken op
het vliegveld gaat vlot, maar bij de douane staan weer lange rijen... We vertrekken om half negen als de stad mooi verlicht is.
Zondag 17 april Net voordat de zon opgaat worden we gewekt voor het ontbijt. Als we Sydney naderen zien we dat er een lage mist hangt. 
Langzaam zakt het vliegtuig door de mist maar net voordat we
echt landen wordt er weer gas gegeven en trekken we weer op. Even cirkelen we boven
Sydney rond en dan wordt omgeroepen dat we vanwege de mist uitwijken naar Brisbane.
Na even zeuren mogen we het toestel in Brisbane verlaten. Met ons gaan nog zo'n 12
mensen van boord. We wachten keurig bij de lopende band, maar er komen maar 12 koffers...
Die van ons dus net even niet. We moeten een formulier invullen met daarop hoe onze koffers
eruit zien en waar ze heen moeten. Omdat we een adres vlakbij het vliegveld willen hebben
boeken we een hotel bij de infobalie. Bij Hertz halen we onze Toyota Corolla op en daarmee
rijden we de stad in. Het hotel waar we via de balie op het vliegveld geboekt hadden
viel een beetje tegen, maar ja we hebben een adres voor de koffers. Een eindje rijden
door de stad brengt ons op Mt Cootha, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over Brisbane.
Daarna hebben we lekker even geslapen op een grasveldje in de botanische tuin. We
besluiten even langs het vliegveld te gaan om te kijken of onze koffers er al zijn.
Nee dus. Bij het hotel aangekomen nemen we een blikje fris op ons balkonnetje. In de gele
gids zoeken we het adres van een chinees. Tijdens het eten vallen we bijna in slaap en we
gaan zodra we terug zijn in het hotel dan ook naar bed. Als we net liggen wordt er
geklopt, er zijn twee koffers gevonden ze worden zodadelijk gebracht. We kleden ons
weer aan en wachten op ons balkon op de taxi met de tassen. De tas van Rob zit er niet bij.
Onze tassen zijn volledig binnestebuiten gekeerd, maar ze konden niets vinden wat niet
mag. Bange vermoedens maken zich van ons meester, hoe hoog zal de boete zijn voor 3
sloffen sigaretten in de tas van Rob?! Nou ja dat zien we morgen dan wel weer. Welterusten.
Maandag 18 april Als we net zijn opgestaan wordt Rob zijn tas ook boven gebracht. We hebben ons voor niks zorgen gemaakt, de tas is niet eens open geweest... Na het ontbijt (op een terrasje) hebben we een mooie route gereden. Langs een stuwmeer en door de bergen. Op Mt.Glorious even gestopt voor een blikje drinken en de chips gedeeld met vogels die erg op kalkoenen leken. Langs de vreemd gevormde 'Glashouse Mountains' naar de 'Big Pineapple'. Op deze ananasplantage kun je zien hoe de gezonde vruchten worden gekweekt er rijdt een minitreintje over de plantage en er is een restaurant. We genieten van de plantageburger en een glas fris, maar het treintje vinden we echt te kinderachtig. 2 km verderop stoppen we bij een motel, de Woombye Motor Inn. Prachtige ruime kamers en een mooi balkon. Bij de receptie horen we dat op maandag alle restaurants in deze plaats gesloten zijn, behalve de chinees. Gelukkig vinden we chinees zo lekker dat we best twee avonden achter elkaar chinees kunnen eten. Dinsdag 19 april Na een lekker ontbijt op ons balkon naar Nambour gereden waar we eten en drinken inslaan. Vervolgens zijn we naar Noosa Heads gegaan. Langs de rotskust kun je daar mooi wandelen. 
We hadden ons verkeken op de zon en rood gebrand stappen we weer in de auto. Op de kaart
hebben we een klein binnendoor weggetje gevonden. Als we eenmaal in de State Forest
rijden wordt weg steeds slechter... Een jeep van de boswachter komt ons tegemoet. De ogen
van de man rollen er bijna uit als hij ziet dat we in een Toyota Corolla rijden. Het kost
wat moeite maar we bereiken tenslotte Gympie. We vinden de plaatsnaam wel grappig maar
verder is er niet veel aan. Via Tin Can Bay , waar de pelikanen aan het vissen zijn, komen
we in Maryborough. Daar nemen we een kamer in het Carriers Armour Motel. Bij het motel is
een restaurant. Eigenlijk meer een kantine/kroeg, maar we gaan er toch wat eten. De
australische porties lam zijn eigenlijk net even te veel, maar wel erg lekker. Een
wandelingetje langs de tennisbaan helpt om het volle gevoel kwijt te raken. En na een
spelletje en een drankje gaan we voldaan naar bed.
Woensdag 20 april Na het uitgebreidde ontbijt vertrekken we richting Mystery Craters. Dat is een vreemde rotsformatie met allerlei gaten en de meest gekke steensoort (rood/grijs gespikkeld). Het is niet bekend hoe deze formatie ontstaan is. Er zijn wel verschillende theoriën maar 
er is er geen één bewezen. Als we dit gezien rijden we nog een stukje verder op de
secundaire weg tot we bij een tunnel komen die begin 1900 helemaal met de hand is
gemaakt. Als we weer verder naar het noorden rijden komen we langs een stuwmeer. Hier
stoppen we even voor een meatpie en een frisdrankje. We schieten al aardig op en we
besluiten door te rijden naar
Rockhampton. Als we rond half zes eindelijk in Rockhampton aankomen, blijken alle hotels
en motels vanwege Beef '94 vol te zijn. Er is zelfs geen slaapplaats te vinden in Yeppoon
een kustplaats 40 km verderop. Dat betekent dat we 150 km terug moeten naar Gladstone.
Eerst wat gegeten in Rockhampton en dan terug maar weer. Het is donker als we onze kamer
in het Flag motel binnenstappen. Met een bakje koffie in bed naar Return of the Jedi
gekeken. Donderdag 21 april Eerst moeten we weer terug naar Rockhampton. Vlak boven Rockhampton bezoeken we een grot. De rondleiding is interressant maar misschien was het leukste wel de vleermuis die we hebben vastgehouden. Het was een 'fruitbat' wat betekent dat hij vegetariër is en je dus niet bang hoeft te zijn dat hij bloed gaat zuigen. Als we weer in de auto zitten om verder naar het noorden te gaan blijkt Tom zijn zonnebril kwijt te zijn. Vleermuizen komen liever niet in de zon, maar dat ze zonnebrillen gebruiken dat wisten we niet. We rijden een behoorlijk stuk door en in Mackay stoppen we bij de Golden Reef motel. Het is niet erg luxe maar ze hebben wel een goed restaurant. Nadat we lekker hebben gegeten was er een film op het videokanaal, dus geen spelletje maar tv kijken. Vrijdag 22 april Vandaag wilden we een cruise maken, maar het weer zit niet mee. Dat wordt niks met regen. We besluiten naar de Fin Hutton Gorge te gaan. Daar maken we een flinke boswandeling. Terug in Mackay gaan we wat winkelen omdat we nog een paar hoeden willen hebben. Maar we komen alleen met briefpapier terug. Het water in het zwembad is niet bepaald warm maar als we er eenmaal aangewend zijn gaat het wel en zwemmen we toch nog even. Vanavond gebeurd er iets bijzonders. Het eerste restaurant waar ze zo vol besproken zijn dat er nog net een tafeltje in een hoekje voor ons is. Dat is weer eens wat anders dan met zijn drieën in een restaurant. Misschien wat vaker thais eten? Na het eten maken we nog een vermoeiende wandeling naar de brievenbus. Na een spelletje topdobbel houden we het voor gezien. Zaterdag 23 april Vandaag hebben we een lange rit voor de boeg, dus gaan we vroeg op weg. Bij het benzinestation slaan we dozen met fris in. Voorlopig kunnen we er weer tegen. Onderweg wisselen de donkere wolken en de zon elkaar af. Na enkele honderden kilometers rechte weg met een afwisselend uitzicht van bomen en suikerrietvelden was er een afslag naar een scenic lookout. De weg ging steil omhoog naar het topje van de berg (heuvel). Bovenaan was het uitzicht inderdaad erg mooi. Je kon goed zien dat ze hier ruimte genoeg 
hebben, want toen de autoweg niet goed meer was hebben ze enkele tientallen meters ernaast gewoon een nieuwe neergelegd.
We vervolgen onze weg. Net voor Townsville ligt het Billabong Sanctuary. Daar zien we eindelijk de eerste kangaroes. Ze weten dat we voer
bij ons hebben en bedelen net zo lang tot we wat geven. We volgen de shows over de
fruitbat, de dingo en de krokodillen. Het voeren van een 4,5 meter lange krokodil was
niet iets wat we zelf wilden doen, maar wel leuk om van achter een hek te zien. Verder
richting Townsville. De motels die we hadden uitgezocht zijn vol en we belandden in de
familyroom van de Hi-roller Inn. Er zijn twee aparte kamers met in elke kamer drie bedden.
In een kamer is de keuken in de andere de badkamer. We gaan bij de italiaan eten.
Alweer zit het helemaal vol. Gaat iedereen tegenwoordig uit eten? Het eten was
fantastisch. Nadat we Ruthless People hebben gekeken gaan we naar bed. Zondag 24 april Na het ontbijt buffet gaan we met de ferry naar Magnetic Island. We kunnen nog net met 
boot van negen uur mee. In Picnic Bay, waar we aankomen is een roeiwedstrijd aan de gang.
Dat vinden we niet echt interressant en dus besluiten we een moke te huren om zo het
eiland te kunnen bekijken. Onze moke heet Pluto. Allereerst rijden we naar Horseshoe Bay. Daar gaan we zwemmen en verbranden in de zon.
Vervolgens schokken en stoten we naar Deception Bay. Onderweg komen we langs een stukje drooggevallen rif.
Daar kun je al 
lopend de mooiste dingen zien. Al met al een heerlijk dagje op Magnetic Island. Op de
terugweg waaide het hard en het water sloeg over het dek (iets overdreven).'sAvonds lekker maleis gegeten en toen naar bed om te dromen over ons tropisch eiland avontuur. Maandag 25 april Vandaag is het ANZAC-day. Op die dag worden alle doden herdacht die in alle oorlogen zijn gevallen. Nadat we vanaf Castle Hill hadden genoten van het schitterende uitzicht naar 'the Strand' om naar de parade te kijken. Hele peletons oud strijders trokken voorbij. Het begint met oude mannen te paard. Er is zelfs een bij die een been mist. In ieder geval zijn ze allemaal vol gespeld met onderscheidingen.Als de militairen voorbij zijn volgen de verpleegsters en andere EHBO-ers uiteindelijk achteraan ook nog de padvinders.Toen ze allemaal voorbij waren hebben we het Great Barrier Reef Wonderland bezocht. Eerst het Omnimax theater daarna het aquarium en als laatste het museum.De film in het Omnimax ging over haaien en was wel leuk maar niet spectaculair. Het aquariumwas een van de mooiste die we ooit gezien hebben.Er was een heel groot bassin waarin een stuk rif lag dat steeds met vers zeewater werd gespoeld. We keken onze ogen uit en verheugen ons op de 'real thing'. Het museum was niet echt fantastisch.Terug bij het motel nog lekker even gezwommen in het zwembad. Bev komt ons vertellen dat de cruise morgen niet doorgaat omdat het stormt op het rif. Jammer maar met drie meter hoge golven is er waarschijnlijk toch niet veel te zien.'sAvonds weer gegeten bij Satay Mas. Het is niet zo druk als gisteren omdat er nu geen buffet is. Als we afrekenen krijgen we alle drie een briefopener kado. Een leuk souvenir maar morgen gaan we toch ergens anders eten. Dinsdag 26 april Na het ontbijt vertrekken we richting goudmijnen. In Ravenswood is nog 1 goudmijn open, 
maar het meeste is verdwenen. Het hele dorp staat vol oude roestige mijnapparaten en
verder is er niet veel te zien. Onderweg hebben we onze eerste wilde Skippy zien oversteken.
Vlak daarna hebben we getankt bij een winkel/postkantoor/benzinestation. Het geheel werd
bemand door 1 vrouw, en die had het niet eens druk. Terug wilden we een andere weg nemen.
De eerst 50 km was een 'dirtroad' met veehekken. Erg leuk maar zeer vermoeiend
voor Rob die steeds de hekken moest openen en sluiten. Daardoor kon hij niet slapen,
wat heel vreemd is. Maar toen we na deze weg weer in de suikerrietvelden kwamen kon hij
weer naar hartelust snurken. Want er niets saaier dan een kilometers lange kaarsrechte
weg tussen de suikerrietvelden. Terug in Townsville kopen we bij Donahue's eindelijk
onze hoeden.Daarna lekker nog wat afkoelen bij het zwembad.'sAvonds gegeten bij een
indiaas restaurant. Oma zat te breien in de huiskamer annex eetzaal. De kinderen renden
in en uit. En het eten was rond uit vies...... Meer woorden wil ik hier niet aan vuil maken.
Lees hier hoe de reis verder gaat. |