Alle foto's van ons bezoek aan Stellenbosch en de Kaap zijn te vinden op onze multiply pagina.

Donderdag 20/8

Om 8 uur gaan we beneden ontbijten samen met alle mensen van het kantoor in Johannesburg. Na het ontbijt geeft Tom een presentatie over alle producten. De eerste klant komt naar het hotel. Daarna bezoeken we nog twee klanten in Midrand. Omdat we geen tijd hebben gehad voor de lunch sluiten we de middag af in een echte Duitse biertuin, met braadworst en witbier. Even opfrissen in het hotel en dan uit eten met Hans, Ian en Karin. Het is een flink stuk rijden, maar als we bij de Melrose Arch komen zien we direct dat het de moeite waard moet zijn. Het is erg druk in de parkeergarage en het restaurant waar wij gaan eten is het drukst bezet. Moyo serveert Afrikaanse gerechten in een Afrikaanse sfeer. Voordat er iets wordt bestelt komt er een dame met warm water in een kan om je handen te wassen. Het menu is erg uitgebreid en het is moeilijk kiezen. De gegrilde groenten zal ik niet aanbevelen. Het is op z'n minst gezegd interessant te noemen dat er een citroen in plakjes is mee gegrild.


Vrijdag 21/8

Als we in de lobby zitten te wachten herinneren we ons het begrip 'Afrikaanse tijd ' weer. Tom wordt even na 8:15 opgehaald door Hans en Ian. Vandaag bezoeken ze de plastic fabrikanten. Karin en haar dochter Emily komen mij halen voor een uitje naar het vogelpark bij Montecasino. En ook zij zijn 10 minuutjes later dan afgesproken. Montecasino is een enorm complex met naast het vogelpark een casino, restaurants en winkels. De gebouwen zien eruit als een Italiaanse stad. Het geheel geeft wel een leuke indruk. De vogelshow is leerzaam, maar wel een beetje kinderachtig gebracht. Voor de lunch ontmoeten we de mannen in de 'cheese factory' in Edenvale. Na de lunch zit het werkgedeelte erop. Hans brengt ons naar het hotel en rijdt zelf door naar het vliegveld. 'sAvonds halen we een lekker biertje in de bar en eten daar een chicken/mushroom pie bij. De pie ziet er heel anders uit dan we verwachten, maar smaakt wel erg lekker. Het is een mengsel van kip, paddenstoelen en room onder een dek van aardappelpuree.

Alle foto's van ons bezoek aan Johannesburg zijn te vinden op onze multiply pagina.

Zaterdag 22/8

Onze gloednieuwe witte Hyundai Tucson (106 km op de teller) wordt exact om 9 uur bezorgd. Nadat alle formaliteiten zijn afgehandeld vertrekken we richting Pilanesberg. Ergens in Jo'burg rijden we fout. De borden zijn slecht of staan er gewoon niet door de vele wegwerkzaamheden. In dit geval stond het bord pas op de afslag, dat zagen we dus te laat. Volgend afslag dan maar, maar toen konden we er niet aan de andere kant weer op. Gelukkig vonden we al vrij snel de volgende oprit. Daarna was het vrij eenvoudig. Enkele kilometers voor Sun City reden we opeens achter een fietstocht. Het moet wel een grote tocht zijn geweest, want naast alle fietsers die nog onderweg waren kwamen we ook al veel auto's met fietsen tegen. Bij de Spar in Sun City wat drinken en snacks gehaald en toen door naar de Bakubung Lodge. Omdat onze kamer nog niet klaar was zijn we eerst gaan lunchen. Lekker een salade op het terras. In de kamer even de email gecheckt en wat kaarten geschreven. En dan het park in voor onze eerste gamedrive. We zien heel veel zebra's en neushoorns. Verder is het een beetje stil op het dieren vlak. Het diner is in buffet vorm, weer veel te veel keus natuurlijk. Nog eventjes de benen gestrekt en toen lekker naar bed.

Zondag 23/8

We beginnen met het ontbijt zodat we de hele dag door het park kunnen rijden. Veel foto's gemaakt en gefilmd maar vooral genoten van een lange dag in de bush. Rond de middag hebben we Bakgatla Resort bekeken. Het ziet er een beetje ouder uit, maar de huisjes lijken toch wel goed te doen. De camping is wel erg groot en misschien in het weekend wel erg druk. Nu zien we veel mensen de tenten en caravans inpakken.
Aan het eind van de week bekijken we nog even het andere kamp en dan hebben we een indruk waar we heen moeten gaan volgend jaar. Onderweg veel wild gezien, drinkende olifanten bij de waterhole, en later op de dag een hele kudde waar we midden in komen te staan. Ook de grote aantallen neushoorns, sommige echt heel dichtbij, waren mooi.
Even over vijf zijn we weer terug in de hotelkamer. Even lekker douchen, om alle stof eraf te spoelen. Dan wordt er geklopt. Housekeeping, of ze de gordijnen mogen dichtdoen en het bed openslaan. Natuurlijk mag dat, dan doen we de gordijnen later wel zelf weer open…
Na het eten nog een blokje om gedaan en dan weer lekker vroeg naar bed.

Alle foto's van ons bezoek aan Pilanesberg zijn te vinden op onze multiply pagina.

Maandag 24/8

Om half zeven rijden we als eerste door de Bakubung Gate het park in. De dieren zijn in het begin vrij ver weg. Maar in het midden van het park wordt het serieus. Een jakhals met grootheidswaanzin loopt achter een kudde springbokken aan. Even verder zien we onze eerste leeuwen dit jaar. Eén leeuwin heeft een haas gevangen en loopt daarmee in haar bek. Net voor we bij de lodge terug zijn zien we ook nog een cheetah. Goed begin van de dag.
Na het ontbijt gaan we douchen en inpakken. Daarna rijden we op ons gemak naar Madikwe. Onderweg zien we veel vogels, vooral neushoornvogels. Ook steekt er regelmatig vee (koeien, geiten en ezels) de weg over. Na 70 km verdwijnt het asfalt en moeten we nog 30 km verder over een stofpad tot we bij de Molatedi Gate komen. Vervolgens is het nog 29 km door het park voordat we bij de Madikwe Safari Lodge aankomen. We maken er een mooie gamedrive van. Niet veel bijzondere dieren gezien maar wel 12 giraffen.
Bij de lodge worden we opgevangen door Patrick, hij rijdt met ons mee naar kamp oost, waar onze kamer is. Daar krijgen we een hartelijke ontvangst. Het aanbod voor de lunch slaan we af want om 3 uur is het alweer thee met een hapje waarna we voor onze middag gamedrive vertrekken. Claire is onze ranger, ze begint met een kort verhaaltje over het park en de omgeving. Daarna begint het echte werk. We zitten samen met 4 Australiërs in de jeep. Het is hun eerste safari, dus we stoppen overal nog voor. Maar als we tegen de duisternis bij een mannetjes leeuw aankomen is ook voor ons de drive geslaagd. De leeuw ligt rustig langs het pad, dan besluit hij contact te maken met de anderen door te brullen. Het geluid is enorm, overweldigend zelfs.
Terug bij de lodge worden we ontvangen met een vochtig doekje om de handen schoon te maken en een heerlijk drankje. Het diner wordt verzorgd in de boma. Overal staan enorme vuren, dat maakt het wel erg warm. Tenminste dat vinden wij, want kennelijk zijn de anderen warmer weer gewent. Zij laten dan ook de openhaard in hun slaapkamer aan steken. Na het eten brengt de bewaking ons naar de kamer. Ook al is onze kamer de eerste langs het verlichte pad, we mogen na het donker niet zonder bewaking buiten komen. Een beetje overdreven want er staan ook grote hekken om het kamp.

Dinsdag 25/8

Om 5 voor 6 klopt security op de deur. "Good Morning". We waren al op en zodra alles in de rugzak zit gaan we op zoek naar de koffie/thee. We zijn de eersten, maar dat duurt niet al te lang. Als Claire ziet dat we er alle zes zijn wil ze vertrekken. Wij willen ook niets liever dan op zoek naar wild, dus gaan we snel op pad.
Ergens midden in de stekelige struiken loopt een kudde buffels. Claire draait aan het stuur en we dwars de stekels in. De buffels zijn erg schuw en we krijgen dan ook niet meer dan een paar koppen te zien. Tijd voor koffie, daarvoor rijden we naar de top van een heuvel. Prachtig uitzicht over het park. Als we even later weer naar beneden rijden zien een kudde olifanten lopen. Claire gaat er op af. We zullen nooit weten of het aan ons lag, of dat de andere ranger ze bang had gemaakt, maar ze willen ons niet de buurt. De matriarch trompettert en rent met wapperende oren op ons af. De rest van de kudde volgt haar. Claire geeft flink gas en om de hoek stopt ze. Maar dat had de kudde vast verwacht want ze kwamen gewoon om de hoek heen en verjoegen ons weer. Een spannend moment, waar nog lang over zal worden nagepraat.
Op de terugweg komen we langs de keuken ploeg van de lodge. Ze hebben een pannenkoek stop ingelast. Er hangen kleurige paraplu's in de boom om de dieren op afstand te houden. Op een boomstam staat een bak met warm water om je handen te wassen (met zeep en een handdoekje). Het geheel is eigenlijk wel komisch zo midden in de bush. Verder maar weer, maar geen dieren gezien die tegen de olifanten op kunnen.
Bij de lodge worden we opgewacht met de doekjes en een warm glaasje thee. Patrick stopt ons vol met ontbijt en wil dan weten hoe laat we komen lunchen. Nou, wij dachten de lunch maar even over te slaan. Met dit ontbijt en de pannenkoekjes vooraf kunnen we de hele dag doen. Bovendien is het al bijna 11 uur. Lekker even relaxen in en bij onze kamer, maar eerst een buitendouche.
Na een tijdje willen we toch even de benen strekken, maar daar is niet veel kans voor bij deze lodge. Al snel bereiken we het noord kamp. Daar is niemand, dus gaan we maar weer terug. Een boek en een lekker biertje boven de bar in het oost kamp en dan is het alweer tijd voor de thee. Tijdens de middagdrive stappen er naast Jen, Susan, Peter en Daryl ook nog twee Zuid-Afrikaners uit Jo'burg bij ons in. Claire brengt ons naar de Tholo dam. Daar zien we onze eerste neushoorns in Madikwe. Een neushoorn moeder met een ouder jong en een baby jaagt de olifant die op ze af komt weg. Het kleinste jong doet dan ook nog een duit in het zakje door achter de olifant aan te rennen, voordat hij weer snel naar zijn moeder gaat. De olifant komt even verderop weer uit de bosjes en gaat naar het water.
Claire hoort via de radio dat een groep leeuwen het gemunt heeft op een neushoornjong, hier niet ver vandaan. We gaan er op af. En inderdaad er liggen een aantal leeuwen in een cirkel om de neushoorn met haar jong. Moeder weet ze steeds weer weg te jagen, als ze een uitval doen. De leeuwen raken verveelt en één voor één haken ze af. Een aantal krijgt dan een groep van drie neushoorns in de gaten. Dat wordt hun volgende doelwit. Dat deze drie veel te groot zijn schijnt ze niet te deren. Ze blijven ze belagen. Een aantal andere leeuwen gaat weer terug naar het jong. Het is een prachtig schouwspel, maar helaas is de zon inmiddels onder en kunnen we het niet meer helemaal volgen in het donker. We gaan dan ook terug. Op een andere plek hebben leeuwen wel iets gedood . Al enige tijd terug, want het stikt hier van de hyena's. We zien gevlekte en bruine hyena's, maar het kadaver kunnen we niet meer vinden in het donker. Op naar de lodge, waar we weer ontvangen worden met een lekker drankje. Vanavond eet Claire met de groep mee. We zitten in de openbare ruimte met gasbranders als verwarming. Het vlees is eland, wat echt heerlijk smaakt. Tijdens het diner wordt er veel gepraat over de verschillen tussen leven in Zuid-Afrika, Australië of Europa.

Woensdag 26/8

Een heerlijk rustige nacht. De sterrenhemel was prachtig, wat we konden zien omdat we alle gordijnen weer hadden opengedaan. Zo'n heldere hemel betekent natuurlijk wel weer een koude start van de dag. Gelukkig liggen er naast dekens ook warme kruiken in de open jeep. Vandaag brengt Claire ons naar de rivier. We zijn maar met 6 gasten, de Zuid-Afrikaners hebben besloten uit te slapen. Bij de rivier zien we een water varaan en bavianen. Claire wil echter niet opgeven voordat ze de nijlpaarden heeft gevonden. We gaan zelfs de Wonderboom gate uit. En we hebben geluk, vlakbij de visplek van de rangers liggen ze. Als we terug rijden naar het park komen we jeeps tegen van andere lodges. Terwijl we de nijlpaarden op de achtergrond horen vraagt een ranger of we weten waarom de nijlpaarden ons uit lachen. 'Wij poepen in het water en zij drinken het'. Na het ontbijt gaan we een poosje heerlijk niks doen. Boekje lezen, een douche buiten in de zon, foto's terug kijken enz… De lunch hebben we weer overgeslagen. Onze reisgenoten niet, die zitten er nog als wij om drie uur in de gemeenschappelijke ruimte komen. We schuiven aan met een biertje. Vandaag is er pas om half vier thee, omdat het langer licht blijft. Nog snel een snack naar binnen en dan vertrekken we met Claire. Tot de stop is het niet echt bijzonder. Maar terwijl Claire de drankjes inschenkt ziet Tom opeens een bruine hyena langs lopen.
Daar moet op gedronken worden.
Als het donker is zien we verschillende uilen en even later vliegt er een vleermuis tegen de stellage boven op de jeep.
Diner is in de boma. Maar eerst nemen we met de groep een afscheidsdrankje bij het kampvuur. Claire maakt een groepsfoto van ons met vier camera's, zodat we er allemaal één hebben. Na een tijdje gebabbeld te hebben moeten we echt aan tafel. Weer heerlijk gegeten bij de warme vuren.

Bekijk een korte film die we gemaakt hebben over ons bezoek aan Madikwe.

Of ga naar al onze foto's van Madikwe op onze Multiply pagina

Donderdag 27/8

De zon komt weer prachtig oranje op als we vertrekken voor onze laatste gamedrive in Madikwe. Het waait vanmorgen een beetje en daarom zien we weinig wild. Een kudde olifanten houdt zich verscholen in de stekelige bosjes. We moeten op de banken staan om ze te zien. Dan gaan we verder naar een waterhole waar we zebra's en wildebeesten zien. Claire merkt op dat het een record is als we de hele gamedrive geen impala's zien. Maar net voordat we terug zijn staan ze bij het water. Daar staat ook een groepje van 6 waterbokken, die een beetje onderling aan het stoeien zijn.
Terug in het kamp eerst douchen en de tas inpakken, want ze willen de kamer gaan schoonmaken. Zodoende zitten we pas om elf uur aan het ontbijt. Dat wordt vandaag vast weer geen lunch.
Rond half twaalf hebben we afscheid genomen en zijn we onderweg naar Pilanesberg, maar eerst nog 29 km door het park. Het waait nog steeds en het wild zoekt dekking. We zien wel een prachtige volwassen waterbok man en een paar giraffen.
Ons nieuwe kamp in Pilanesberg is Kwa Maritane. De beveiliging hier staat ons niet zo aan.
De briefjes die je bij de poort moet tonen zijn ons inziens overdreven. Wij hebben één van de oudere kamers, ook al niet zo mooi als bij Bakubung. Maar de ondergrondse schuilhut, van waaruit je op de waterhole kijkt is in één woord geweldig. We gaan nog voor een gamedrive het park in, maar ook hier zien we niet veel. Vlak voordat we terug zijn komen we wel een grote olifant tegen en zien we onze eerste eland dit jaar. Het restaurant ziet er aardig uit, maar een buffet in een gebouw met meerdere verdiepingen werkt niet echt lekker. Het buffet komt trouwens ook net iets minder over. Overal is onze indruk dat we Bakubung boven Kwa Maritane verkiezen, ook al omdat je vanaf hier altijd de eerste 10 km hetzelfde moet rijden als je het park in gaat.

Vrijdag 28/8

Rustig blijven liggen vanmorgen. Om 7 uur gaan we ontbijten, zodat we daarna weer een hele dag het park in kunnen.
Halverwege gaan we nog even kijken in het Manyana Resort. De huisjes zien er redelijk uit, de safari tenten op de camping zijn drie keer niks. Opvallend is wel dat er hier behalve aapjes, ook klein wild op het terrein loopt.
Vandaag was geen bijzondere dag voor het spotten. Wel een struisvogel en een varaan, dieren die we hier nog niet hadden gezien. En natuurlijk niet te vergeten de drinkende giraffen bij de Rathlogo waterhole.
Om 5 uur zijn we terug en nemen een lekker drankje op ons terras. De zwaluwen vliegen af en aan naar hun nest onder ons afdakje. Best leuk. sAvonds is het buffet uitgebreid met een roerbak menu, waarvoor je naar buiten moet. Ook al niet handig, iedereen moet steeds door de deur heen en weer. De live muziek is zeker de moeite waard vanavond.

Zaterdag 29/8

Onze laatste dag hier. Om 7 uur gaan we ontbijten. Het is druk in het kamp, maar gelukkig begint de conventie niet erg vroeg. De meesten gaan pas naar het ontbijt als wij al klaar zijn.
Bij het uitchecken wordt ons verbaasd gevraagd waarom we zo vroeg weggaan, er is toch veel te doen hier vandaag. Maar wij willen gewoon nog een rondje park voordat we naar het vliegveld rijden. Op een rots zien we onze eerste klipdassies dit jaar. Toch nog een nieuw dier op de valreep. Bij Bakubung verlaten we het park en rijden door naar Johannesburg. We zijn erg vroeg op het vliegveld, maar daar zijn veel leuke winkeltjes en de tijd vliegt voorbij.

Zondag 30/8

Een slechte nacht gehad. Het cabinepersoneel was erg luidruchtig en de stoelen op rij 62 waren nou niet echt wat je noemt ideaal. Buiten dat de leuningen niet omhoog konden zat er ook nog een dikke airbag in de gordel, waardoor je er bijna niet tussen past.
Op Frankfurt was het een grote chaos. De douane waren we zo voorbij, maar de controle van de handbagage…… Nadat mijn camera's aan een minutieus onderzoek zijn onderworpen mogen we dan toch door. Vervolgens moesten we het halve vliegveld overlopen (en dat is echt heel ver). Gelukkig hadden wij anderhalf uur de tijd om over te stappen. De bagage heeft het kennelijk nog moeilijker gehad, die komt op het allerlaatste moment pas aan boord. Nog 45 minuten vliegen en we zijn weer terug in Nederland.
Als de taxi ons thuis afzet, vermoeden we al het één en ander. Op het keukenraam hangt een groot bord 50. Tom is bang dat er binnen en achter in de tuin veel meer zal hangen. En hij krijgt gelijk. 200 ballonnen hangen en liggen in de kamer. De meesten met een kaartje er aan met een foto van Tom en een leuke tekst erbij. Dan komt de hele familie binnen. In de koelkast blijkt een taart te staan met een foto van Tom erop. Gelukkig hoeft hij met zijn gekneusde ribben geen 50 kaarsjes uit te blazen……….

Onze reizen    Afrika    Amerika    Australië    Azië