Welkom Onze reizen Fietsen Wandelen Wie zijn wij english nederlands laatste nieuws Mail ons


blue boobyGalápagos eilanden 2009 de Darwin

In september 2009 maakten we een 14-daagse reis met Sawadee naar de Galápagos eilanden. Op deze reis is er geen reisbegeleiding, maar een lokale agent verzorgt het transport van en naar het vliegveld. Na 2 overnachtingen in Quito vlieg je naar de Galápagos. Hier wordt je opgewacht door een vertegenwoordiger van de boot. Op de boot sluit je aan bij een internationale groep. Na een 8-daagse cruise vlieg je weer terug naar Quito.

Alle foto's van deze reis zijn te vinden op onze Multiply pagina Daar vindt je meerdere albums van deze reis.

Tijdens reis hebben we ook gefilmd. De film is hier te zien.

Hieronder volgt een reisverslag.

Maandag 21/9 en Dinsdag 22/9

Het is een lange dag wachten voordat we eindelijk om 8 uur 's avonds richting Schiphol vertrekken. Het gaat allemaal behoorlijk snel en op Schiphol is het erg rustig om deze tijd. Dat geeft ons tijd genoeg om wat te shoppen en zelfs nog een biertje te gaan drinken in de bar. Om half twaalf is het dan zover, ons vliegtuig vertrekt richting Bonaire. Daar stappen een aantal mensen uit. We mogen als 'transit' passagier even naar buiten. De frisse lucht valt wat tegen. Het is warm, benauwd zelfs, ook al is het hier 3 uur in de nacht. In het kleine gebouwtje op de luchthaven zijn 2 winkeltjes die gewoon open zijn. Hier ontmoeten we ook Herman en Niesje, onze reisgenoten. Na een uurtje gaan we verder richting Guaiaquil, de volgende tussenstop. Hier stappen veel mensen uit en een half uur later (wij moesten aan boord blijven) stappen er ook weer ontzettend veel mensen in. Weg is onze ruimte, geen vrije stoel meer tussen ons in. Gelukkig is het nog maar een half uur vliegen.kamer nr 11, hotel villa nancy Als we in Quito aankomen blijkt dat we de gezondheidsverklaring voor niks hebben ingevuld. En ook bij de douane lijken ze echt geďnteresseerd in onze verklaring omtrent import. Zo staan we wel heel snel bij de deur waar de locale vertegenwoordiger ons staat op te wachten. Een busje loodst ons door het drukke stadsverkeer naar hostal Villa Nancy. Herman en Niesje worden om een voor ons onduidelijke reden naar een ander hotel gebracht. Ondanks dat het nog vroeg op de dag is zijn we uitgeput en gaan eerst even lekker liggen. Na een heerlijke douche rond het middaguur gaan we de omgeving eens verkennen. Het hotel ligt aan de rand van het 'toeristencentrum' daar zijn veel bars en restaurants, maar verder is er weinig interessants te zien.
Nog steeds is er druk verkeer en we moeten een aantal grote straten oversteken. Dat gaat makkelijker dan het er uit ziet omdat de automobilisten hier vrij relaxt zijn. Met een half uur zijn we op Plaza Foch, een plein vol terrasjes. Hier genieten we van een heerlijke lunch bij 'Suzette'. De lauwe salade is voortreffelijk en de hartige flensjes zijn ook heerlijk.
Op de terugweg naar het hotel lopen we langs een bank waar we wat dollars pinnen. (In Ecuador wordt met de Amerikaanse dollar betaald.) Bij een supermarktje kopen we wat flesjes fris en water en dan gaan we terug naar ons hotel. Op de kamer gekomen zetten we de tv aan. Er zijn enorm veel zenders, meer dan 100, maar de meeste zijn Spaanstalig. Zelfs op zenders als Discovery wordt veel nagesynchroniseerd.
Omdat we 's avonds nog steeds moe zijn (van de reis en de hoogte van Quito) besluiten we om dichtbij te gaan eten. Het Barlovento, een visrestaurant op de hoek van de straat. Vooraf nemen we een schotel met streekgerechtjes. De empenadas met vis en in blad ingepakte vispakketjes zijn het lekkerst. Iets wat op een geweekte pepernoot lijkt vinden we allebei minder goed te eten. Na het eten lopen we een kort rondje en zien veel restaurants / bars in de omgeving van het hotel. Daarna gaan we vroeg naar bed in de hoop morgen wat fitter te zijn.

Woensdag 23/9

Ondanks dat er een grote drukke weg langs het hotel loopt hebben we een heel rustige nacht gehad. Na 11 uur komt er nog heel sporadisch een auto langs en pas om 5 uur merken we dat het verkeer weer langzaam op gang gaat komen. kathedraal in Quito Wakker worden in kamer 11 is niet echt een straf. We hebben twee slaapkamers, één met een tweepersoonsbed en de ander met twee eenpersoons bedden. We hebben gekozen om te slapen in de kamer met de tv, zodat we op de vroege morgen nog even alle zenders langs kunnen zappen of er ergens nieuws is. We vinden een Duits nieuwskanaal. Er is niks gebeurd. Tijd voor ontbijt. Het is geen uitgebreid ontbijt, maar alles is er, fruit, brood, kaas, vleeswaren, muesli en gebakken eieren.
Vanmorgen lopen we naar de oude stad. Daar staan vooral kerken, waarvan we er veel binnengaan. Het interieur van de kerken is erg verschillend. Van barok tot modern.
Op het grote plein is een demonstratie van studenten voor het presidentiële paleis. Er is wel veel politie op de been, maar de situatie ziet er niet dreigend uit. indiaanse vrouwen in het park
In een park zien we een groepje kleurrijk geklede indiaanse vrouwen. Zij zitten aan de kant terwijl hun mannen een stukje gaan varen in de roeibootjes die je kunt huren.
Voor de lunch lopen we terug naar Plaza Foch, waar we een ander restaurant uitzoeken. Ze zijn hier gespecialiseerd in kaasfondue, maar wij kiezen een salade. Moe maar wel voldaan komen we weer terug in het hotel. De hoogte met zijn ijle lucht en de steile weggetjes omhoog richting hotel zijn net iets te veel voor ons. Lekker even op bed voor de tv dus.
Het eten bij Barlovento is gisteren goed bevallen en we besluiten er weer naar toe te gaan. Vandaag delen we als vooraf weer een regionale schotel. Dit is de iets duurdere versie, er liggen krabpootjes en in kokos gebakken garnalen op. Terug op de kamer moeten we onze fles rum van $1,25 nog proberen. Behalve dat er een sterke vanillegeur aan zit smaakt hij best goed.

Alle foto's van Quito staan op onze Multiply pagina.

Donderdag 24/9

Om 6 uur gaat de wekker. Maar natuurlijk zijn we al lang wakker. Rustig douchen en de tas inpakken, vandaag vliegen we naar de Galápagos eilanden. Dat klinkt eenvoudiger dan het in werkelijkheid is. Eerst moet je $10 betalen, daar krijg je wel een prachtig plastic kaartje voor, de bagage laten scannen en dan pas kun je inchecken. Vervolgens komen tame we in een grote hal met 5 gates. Op onze boardingpass staat gate 0. Die is er dus niet. Alle omroepberichten zijn in het Spaans en door de enorme drukte absoluut niet te verstaan. Elke keer als iemand bij de balie gaat vragen hoe het met onze vlucht zit krijgt hij een ander antwoord. Op de borden staat dat we gaan boarden, maar niet bij welke gate. Dan wordt omgeroepen dat we bij gate 2 moeten zijn, maar daar sturen ze ons weer naar gate 4. Bij gate 4 komen ze niet verder dan "nee nog niet", "10 minuten", "30 minuten", elke keer is het wat anders.klik op de kaart voor een vergroting Uiteindelijk vliegen we vanaf gate 1, drie kwartier te laat, dat wel. Uit het raam aan de rechterkant van het toestel hebben we een prachtig uitzicht over de stad. Nog een paar foto's gemaakt en op naar de Galápagos. We vliegen zonder tussenstop in Guaiaquil direct naar Baltra, daardoor zijn we zelfs nog iets eerder dan verwacht op de eilanden. Nadat we $100 hebben afgerekend bij de douane en de vorige vlucht alle bagage heeft opgehaald mogen we door naar de bagageruimte. Onze gids (Serjio) staat al op ons te wachten. Nadat alle 16 passagiers in de bus zitten vertrekken we naar de kade. Dat is maar 5 minuten van het vliegveld. Op de kade heten de zeeleeuwen ons al welkom, daarnaast zien we ook een zeeleguaan en een paar prachtige oranje krabben. Al zo veel gezien, nog voordat we aan boord zijn.
De rubberboot pikt de eerst de bagage op. Daarna mogen de eerste 8 mensen mee. Na een tweede vaart is iedereen aan boord en worden de cabines verdeeld. Wij krijgen cabine 7. Het is niet groot, maar het is wel onder in de boot in de midden. Daar heb je minder kans op zeeziekte, omdat het daar het minst schommelt.
Na een buffetlunch krijgen we onze eerste briefing. Vanmiddag gaan we al naar onze eerste landingsplaats. Las Bachas is een strand op Santa Cruz waar de zeeschildpadden hun eieren leggen. We zien geen schildpadden, maar nog wel duidelijke sporen.
genten Er is hier een rijk vogelleven. De blauwvoetgent, fregatvogels, pelikanen en zelfs twee flamingo's in een lagune. Op de zwarte lavastenen zitten zwarte zeeleguanen, die helemaal niet opvallen. Dit in tegenstelling tot de fel oranje krabben.
Na een korte wandeling is er nog tijd om te snorkelen. Terug op de boot maken we kennis met het voetenwas ritueel. Om geen materiaal van het ene naar het andere eiland over te brengen worden voor je aan boord gaat je voeten afgespoeld. Dat voorkomt ook dat er zich een enorme berg zand aan boord verzamelt tijdens de reis.
Om 6 uur is er een veiligheidsbriefing en uitleg over de dag van morgen. Daarna gaan we eten. Tot vannacht 5 uur blijven we in een baai liggen met nog een aantal andere boten. Jammer we hadden ons verheugd op een nacht op zee.

Alle foto's van Las Bachas staan op onze Santa Cruz pagina op Multiply.

Vrijdag 25/9

Om 5 uur wordt de motor gestart. Voordat we om 7 uur ontbijten liggen we voor anker tussen Noord en Zuid Plaza. gele zangerOm kwart voor acht vertrekt de rubberboot naar de aanlegsteiger. plaza Omdat er een boot van de nationale park politie naast ons ligt moeten we zwemvesten aan. Op de steiger liggen de zeeleeuwen alweer te wachten. Natuurlijk wemelt het ook weer van de oranje krabben op de zwarte lavastenen. Ook de gele zanger, een prachtig geel vogeltje, valt hier goed op. Onder de hoge cactussen zitten een aantal landleguanen. Bovendien zien we nog net een hybride tussen de land- en zeeleguaan weglopen. En dat alles al voordat we begonnen zijn aan onze wandeling over het eiland. leguaan Op dit eiland zitten ook de zwaluwstaartmeeuw, de blauwvoetgent en de maskergent. Het landschap is bovendien ook erg bijzonder, rode begroeiing op de grond en hoge cactussen. Twee uur later hebben we dan ook veel foto's en filmmateriaal.
Als iedereen weer aan boord is zetten we koers naar Santa Fé. Ongeveer twee uur later gooien we het anker uit in een beschutte baai. Al snel wordt er een royale lunch geserveerd.
Vervolgens is het snorkel tijd in de het heldere water van de beschutte lagune. Wellington, de kok, voert de vissen vanaf de boot. Maar ook als hij dat niet had gedaan was er genoeg te zien. Na een tijdje gaat Serjio met de rubberboot mee om al snorkelend een rondje door de lagune te maken. Vlakbij het strandje zien ze dan witpunthaaien. snorkelen bij Santa Fé Als de zwemmers terug zijn bij de boot mogen de anderen nog even met de rubberboot mee om naar de haaien te gaan kijken.
Terug aan boord worden we verrast door de kapitein. Hij heeft heerlijke bananen beignets gebakken. Hij glimt van trots als we zeggen dat ze lekker zijn.
Rond een uur of vier gaan we met de rubberboot aan land (natte landing).
Op het strand liggen al veel zeeleeuwen. Verder zien we veel vogels, o.a. de Galápagos duif en de spotvogel. De landleguanen hier zien er anders uit dan op South Plaza, andere kleur en andere vorm van hun kop. Bovendien eten ze hier liever bloemen dan de vruchten van de cactus.
Voor dat we gaan eten is er weer een briefing, morgen gaan we naar Espańola. Het eten is heerlijk, vis met rijst en groenten. Als iedereen naar bed is nemen we met Herman nog een biertje. Maar om 10 uur vinden wij het ook genoeg. Alweer een dag om niet te vergeten.

Alle foto's van South Plaza en Santa Fé staan op onze Multiply pagina.

Zaterdag 26/9

De hele nacht hebben we gevaren. Af en toe waren er enorme golven. Blij dat we onderin liggen, op het tweede dek zal de beweging wel behoorlijk meer zijn. zeeleguaan Rond kwart over vijf komen we aan in Gardner Bay bij Espańola. Om 6 uur vinden wij het wel tijd voor koffie. Er is nog weinig leven aan boord, behalve de bemanning is er niemand te bekennen. Zelfs als de ontbijtbel klinkt (om 7 uur) moeten er nog veel mensen uit hun hut komen. Sommigen zijn ziek geweest vannacht, anderen zijn gewoon niet graag vroeg op.
Om 8 uur vertrekt iedereen van 49 jaar en ouder naar het strand. Van de jongeren komen er nog een paar met een bootje later, maar de meesten laten het schieten.
Natuurlijk liggen er ook hier weer zeeleeuwen op het strand. Maar echt bijzonder zijn de zeeleguanen, die veel groter zijn dan we tot nog toe hebben gezien en bovendien ook rode vlekken in hun verder zwarte huid hebben. zeeleguaan niest zeewater uit Verder zien we nog lavahagedissen, het vrouwtje met haar mooie rode kop en de man veel groter maar alleen rood in het lijf.
Om 10 uur varen we terug naar de Darwin. Die vaart met ons naar Gardner Island. Daar kan iedereen die dat wil mee met de rubberboot voor een snorkeltocht. jonge albatros
Na de lunch varen we naar Punta Suarez, ook op Espańola. Daar lopen we een rondje wat niet zo erg lang is, maar waar we wel 3 uur over doen. Onderweg zien we enorme hoeveelheden zeeleguanen. Nestelende genten en albatrossen met al behoorlijk grote jongen.
De jonge albatros is zo lelijk dat hij wel weer vertederend is. Het lijken net grote grobbebollen.
's Avonds krijgen we van de kapitein een stempeltje van Post Office Bay in ons paspoort. Je kan ook ansichtkaarten kopen en die morgen in de "postbus" doen in de Post Office Bay. Op verzoek gaan we om half acht al varen zodat we nog een tijdje rustig kunnen slapen nadat we zijn aangekomen bij Floreana.

Alle foto's van Espańola staan op onze Multiply pagina.

Zondag 27/9

Het was pas een rustige nacht toen de boot voor anker ging. Niet gekeken hoe laat het precies was, maar moe genoeg om nog even te slapen. Om kwart over zes stonden we net op het achterdek toen de eerste pinguďn voorbij kwam. Onder de boot zwom een school sardines waarop de pinguďn aan het jagen was. Ook een blauwvoetgent had wel trek in een sardientje en dook vlak naast de boot het water in. Post Office Bay, Floreana Om kwart voor acht zijn we aan land gegaan in de Post Office Bay op Floreana.
Sinds 1793 staat daar een vat waar je post kunt achterlaten. Volgende schepen kijken dan weer in het vat of er post bij is voor de bestemming waar zij naar toe gaan. Het eerste vat staat er niet meer, maar nog steeds kun je hier post achterlaten of meenemen. Nadat we de post te hebben doorgenomen en sommige mensen post voor hun land eruit hebben gehaald lopen we een kort stukje landinwaarts.
Daar kun je een lavatunnel in, die doorloopt tot in zee. Het is er donker en vochtig binnen. Verder is er op dit stuk van Floreana weinig te zien. Alles is dor en droog en er zijn bijna geen dieren.
De volgende stop is maar 10 minuten varen: Punta Cormoránt.
Vanaf het strand lopen we naar een lagune waar een paar flamingo's aan het nestelen zijn. De nesten liggen echter aan de andere kant van de lagune, waar geen pad loopt.zeeschildpadden Via een pad lopen we over de duinen naar een strand aan de andere kant. Daar zien we zeeschildpadden die aan het paren zijn. Ze komen erg dichtbij het strand. Een stukje verderop komen de pijlstaartroggen ook zo goed als op het strand op zoek naar voedsel.
Voor de kust ligt een oude geërodeerde krater, Devils Crown.De boot gaat daar in de buurt voor anker. Met de rubberboot kunnen we vervolgens op snorkel excursie.
pilsner Na de lunch vertrekt de boot richting Santa Cruz. Het is een behoorlijk stuk varen en het water is erg onrustig. De meeste passagiers gaan dan ook lekker even liggen totdat we om 6 uur in de haven van Puerto Ayora.
Om 7 uur heeft Wellington het eten klaar. Daarna kun je als je dat wilt de stad in. Daar zijn wat barretjes en winkeltjes. Wij besluiten om gewoon aan boord wat lekkers te drinken. Als de anderen terugkomen blijkt dat we niet veel gemist hebben. Bovendien gaan we morgen toch aan wal.

Alle foto's van Floreana staan op onze Multiply pagina.

Maandag 28/9

De groep die ons gaat verlaten moet al om half 7 ontbijten. De groep van 6, die de volle 8 daagse cruise maakt, is dan ook al present. Al was het maar om er zeker van te zijn dat ze gaan. schildpadden Wij ontbijten pas om 7 uur en gaan om 7:45 richting het Darwin Research Station. Daar zien we een aantal enorme schildpadden, maar ook de kleintjes die net uit het ei zijn gekomen.
Als we alles bekeken hebben op het research station lopen we langs de souvenirwinkels terug naar het centrum. In hotel Red Booby krijgen we een enorme lunch met langoustines. Dit hotel is ook eigendom van de eigenaar van onze boot.
Na de lunch lopen we wat door het plaatsje. Er is niet veel bijzonders te zien, op een heel moderne kerk na. De inrichting is geheel afgestemd op de natuur van de eilanden.
Om 2 uur gaan we met een bus de bergen in, op zoek naar de landschildpadden in het wild. Al vrij snel vinden we er een paar, gewoon in een weiland langs de weg.
De eerste stop is bij een lavatunnel. Deze tunnel is verlicht en heel ruim. tom met schildpad Er is slechts een heel klein stukje waar we op handen en voeten onderdoor moeten. Het is wel heel vochtig hier hoger in de bergen, daardoor is het erg modderig in de tunnel. Aan het eind van de tunnel zien we een uil in een gat in de rotswand zitten.
De bus pikt ons hier weer op en rijdt verder naar een boerderij. In de weilanden van deze boer lopen heel veel grote schildpadden gewoon tussen de koeien. Ook al grenst de boerderij aan het nationale park, het is best onwerkelijk dat we overal waar we kijken wilde dieren zien.
Terug op de boot gaan we snel douchen voordat de nieuwe groep komt. Die arriveren rond 6 uur. Serjio geeft uitleg over de dag van morgen en dan gaan we weer aan land. Het diner is ook in het hotel. Lekker lasagne. Met Herman en Niesje drinken we nog een kopje koffie in een barretje voordat we terug gaan naar de boot.

Alle foto's van Santa Cruz staan op onze Multiply pagina.

Dinsdag 29/9

Vannacht voor het eerst met oordoppen ingeslapen, waarom hebben we daar niet eerder aan gedacht? De vaart begon pas tegen enen en het was erg rustig, wat golven betreft. Goed geslapen dus. Om 6 uur een kopje thee op het achterdek. We liggen voor een eiland met een prachtig rood strand: Rabida. zeeleeuwtje op rood strand Om 7 uur ontbijt en om 7:45 een natte landing. De nieuwe gasten zijn nog erg onder de indruk van de zeeleeuwen. Gelukkig maar, want verder is er niet zoveel te zien op dit eiland. Behalve de prachtige landschappen dan.
Toch lukt het ons nog om weer nieuwe diersoorten te spotten: de spookkrab en de scholekster. Tijdens het snorkelen bij dit strand zien ze ontzettend veel zeesterren.
Als iedereen weer aan boord is zetten we koers naar Punta Egas, Santiago. Na 2 uur gooien we het anker uit met het uitzicht op de vulkaan die ze vanwege zijn vorm Sugar Loaf noemen. Het is een natte landing op deze keer een zwart strand. We beginnen met een wandeling van 2 uur. Veel zeeleguanen en naast de zeeleeuwen hebben ze hier ook pelsrobben. lavareiger De donker gekleurde lavareiger valt bijna niet op tussen de zwarte lavastenen, dit in tegenstelling tot de vele oranje krabben. Als we een stukje van de kust aflopen is alles dor en droog en zien we ook weinig dieren.
Weer terug op het strand is er nog de mogelijkheid om te snorkelen. Er zwemmen een aantal zeeschildpadden rond de snorkelaars. Om 5 uur is iedereen weer op de boot, ook de crew. Zij hebben een potje gevoetbald tegen een andere boot die hier ook voor anker ligt. Ze zeggen dat ze gewonnen hebben.
Nog voor het eten varen we langs Buccaneers Cove waar, terwijl de zon ondergaat, mooie rotsformaties te bewonderen zijn. Terwijl wij gaan eten vaart de kapitein door naar onze volgende bestemming. Vannacht liggen we dus voor anker.

Alle foto's van Rabida en Punta Egas staan op onze Multiply pagina.

Woensdag 30/9

Alweer de laatste volle dag aan boord. Zoals gewoonlijk staan we om 6 uur op het achterdek. Vandaag heb ik de camera meegenomen, dat kan de reden zijn dat we juist vandaag niets Bartolomé bijzonders zien. Maar juist terwijl ik dat denk landt er een lavameeuw op de rubberboot. Toch niet voor niks de camera mee dus.
Er liggen veel boten in de baai voor St.Bartolomé. We zien de gasten van de catamaran al instappen voor hun excursie naar de top. Gelukkig krijgen wij eerst ontbijt. Als wij om kwart voor acht naar de kade varen zijn ze van de catamaran al weer terug.
Terwijl wij rustig omhoog lopen horen we de omroepinstallatie van de grote boot. Daar gaan ze zich klaar maken. Het is een prachtige beklimming met naast veel verschillende lavasoorten ook een voor ons nieuwe cactus soort. Van boven is er een prachtig uitzicht over de twee helften van het eiland met het strand er tussen. Wij gaan om 10 uur naar het strand. Eerst lopen we van het noordstrand naar het zuidstrand. pinguin In het midden is het verbazingwekkend groen. Op het zuidstrand zien we niet veel bijzonders. Tenminste na een week op de eilanden vinden we zeeleeuwen, krabben en zeeleguanen niks bijzonders meer. Terug naar het noordstrand om te snorkelen. Er is maar 1 iemand die de haai ziet die vanmorgen rond de boot zwom.
Terug op de boot staat de lunch klaar. Na de lunch varen we richting Sombrero Chino. Maar eerst stopt de captain nog even bij vulkaankrater. Als we over het randje kijken zien we flamingo's in een prachtige lagune lopen. Alweer zo'n geweldig moment.
Bij Sombrero Chino zien we weer de gebruikelijke zeeleeuwen, zeeleguanen, lavahagedissen en krabben. Wel mooie lavaformaties als tunnels en bellen. Met de rubberboot varen we vervolgens naar de overkant, langs de kust van Santiago. Daar zitten een paar pinguďns op de rotsen te poseren voor de foto. Als we terug komen bij de boot staat de kapitein ons in zijn uniform op te wachten. Bij de briefing drinken we een cocktail met de bemanning. En na het diner krijgen we een stuk afscheidstaart.
Als we om half negen beginnen te varen richting North Seymour zie je iedereen stuk voor stuk naar bed gaan. De bemanning zit echter nog gezellig te kaarten.

Alle foto's van Bartolomé en Sombrero Chino staan op onze Multiply pagina.   

Donderdag 1/10

Om 7 uur deze keer geen ontbijt, maar onze laatste landexcursie. En ja hoor zoals Serjio beloofd had op North Seymour zien we de fregatvogels met hun rode opgeblazen ballon. fregatvogelDe mannetjes blazen de rode keelzak op om een vrouwtje te lokken. Dat is al veel mannetjes gelukt en op sommige nesten zitten dan ook al grote jongen.
Op North Seymour lopen ook landleguanen. Oorspronkelijk komen ze hier niet voor, maar deze zijn uitgezet vanaf Baltra om uitsterven te voorkomen. Verder zien we de gebruikelijke dieren. Ook op dit eiland liggen de zeeleeuwen al op de aanlegsteiger. Serjio moet nogal wat moeite doen om het dominante mannetje te verjagen voordat we weer in de rubberboot kunnen stappen.
Terug aan boord staat het ontbijt al klaar. De laatste bananen zijn nogal klein, maar er ligt ook een stuk watermeloen bij. Intussen vaart de Darwin naar Baltra, waar onze trip eindigt. We nemen afscheid van de kapitein en de bemanning en dan worden we met de rubberboot naar de kade gebracht waar de bus al klaar staat.
Na het inchecken nemen we afscheid van Ashley en Kirsten. Zij blijven nog een paar dagen op de Galápagos om te gaan duiken. Dan moeten we door de controle, want om één of andere onduidelijke reden hebben we nu vlucht 190 om 11:00 i.p.v. vlucht 193 om 11:30 uur. Alles gaat vlotjes en we stijgen al voor elf uur op. Benieuwd of we direct naar Quito vliegen…
Wel dus. Dat betekent dat we ruim 2 uur te vroeg op het vliegveld zijn. Er staat dus geen busje op ons te wachten. zeeleeuwenHerman vraagt aan de man die voor Gecko's op onze Engelstalige medereizigers staat te wachten of hij ons kan helpen. Het blijkt dat hij ook voor ATC, de locale agent, werkt en hij gaat direct bellen. Onze chauffeur blijkt niet in de buurt en hij regelt ander vervoer voor ons. Twee busjes omdat we in verschillende hotels zitten. Het is best snel voor elkaar. Onze chauffeur weet ongeveer waar hij moet zijn maar niet precies. Hij is stomverbaasd als wij vertellen hoe hij het laatste stukje moet rijden. Gelukkig maar dat we hetzelfde hotel hebben als vorige week.
Bij de receptie zijn ze heel lang aan het zoeken naar iets en we beginnen te twijfelen of het wel goed zit. Maar na enige tijd krijgen we de sleutel van kamer 1. Dit keer een kamer op de begane grond, veel minder uitzicht dus. Maar wel twee tweepersoons bedden. Een stuk ruimer als op de boot. Omdat we best moe zijn van alle indrukken van de afgelopen week gaan we lekker rustig een boek lezen tot het tijd is om te gaan eten. Weer lekker naar het visrestaurant.

Alle foto's van North Seymour staan op onze Multiply pagina.

Vrijdag 2/10

Gisteren vroeg in slaap gevallen, maar even goed zijn we voor ons doen toch lang blijven liggen. Pas om half acht stappen we onder de douche. Daarna op ons gemak ontbijten. Vanmorgen lopen we naar de botanische tuin. Die tuin ligt in een groot park waar bewegen centraal staat. Er zijn jogging routes, fietsroutes, voetbalveldjes en zelfs een atletiekbaan. terrasje op Plaza Foch Natuurlijk zijn er ook bootjes te huur waarmee je een rondje kunt varen door de kanaaltjes die daar speciaal voor zijn aangelegd. We lopen nog even langs 'het kruis van de paus' en de hondenhoek. Daar worden honden getraind, tenminste ze lopen 10 meter en springen over een hekje. De botanische tuin is best aardig. We zien er ook nog een kolibrie met een heel lange staart.
Maar de tuin is niet zo groot en we lopen daarna dan ook heel rustig naar de toeristische wijk. Waar we lunchen bij Suzette op Plaza Foch. Daar komen we ook Herman en Niesje tegen. Nog even langs de bank om dollars te halen voor de vertrekbelasting morgen op het vliegveld. En dan lekker rustig liggen lezen op de kamer. Even voor vijf is de kolibrie er weer die gisteren ook om deze tijd even kwam snoepen van de bloemen in de tuin.
Inmiddels is het gaan regenen. Het valt loodrecht naar beneden en er is absoluut niet te zien of het snel over is. Om 6 uur hebben we afgesproken bij het hotel van Herman en Niesje voor een afscheidsdiner. Regenjassen aan dan maar. Gelukkig stopt het al snel en lopen we bijna droog. We eten bij de Arabier. Het is lekker maar wel erg veel. Na het eten lopen we een half uurtje terug en dan is het tijd voor bed. Morgen moeten we vroeg op want we worden al om half zeven opgehaald.

Zaterdag 3/10

Een onrustige nacht. Niet alleen omdat we er vroeg uit moeten. weg uit Quito Het is duidelijk weekend, op alle andere dagen was het rond 11 uur stil buiten. Maar nu hoorde je de hele nacht lawaai uit de barretjes of gewoon op straat. Om 6 uur stond ons ontbijt keurig klaar. Alles behalve de eieren, want de eierbakster komt pas om 7 uur. Net als vorige week staat de chauffeur weer een kwartier te vroeg klaar. Wel lekker, niet wachten.
De KLM MD-11 komt keurig op tijd aan en we vertrekken ook bijna op schema. In Bonaire vinden ze het te druk en we mogen het vliegtuig niet uit. Herman vindt dat vreselijk, dat betekent niet roken….. We vertrekken daardoor wel iets eerder richting Amsterdam en komen uiteindelijk 25 minuten voor de geplande tijd aan. Even voor 6 uur zijn we thuis en we duiken lekker nog een paar uur ons bed in. Dromen over een prachtige maar vermoeiende reis.