Onze reizen		Foto en Film		Fietsen		Wandelen		Wie zijn wij
Suriname 2007 deel 2, Brownsberg - Boven Suriname - Paramaribo- Commewijne. Donderdag 02-08, Brownsberg natuurpark Na het ontbijt is het inpakken en dan vaart de boot ons naar de wal. De bus die ons verder zal vervoeren is er nog niet. Maar voordat we goed en wel in de schaduw staan iets verderop komt er een knalrode bus aan. De weg naar Brownsberg is vol diepe kuilen en af en toe glibberen we weg. Achterin de bus stijgen de zenuwen, maar Michel houdt de goede stemming erin bij de dames. In het natuurpark krijgt onze groep het huis met het mooiste uitzicht. Vanaf het terras van huize Tapir kijk je uit over het Brokopondomeer. Maar het huis is niet groot genoeg voor de hele groep en Marja + Herman, Kenneth (gids), Lionel (kok) en wij slapen iets verderop in een huis waar alles in zit alleen moet de waterleiding nog worden aangesloten. Dus geen kraan bij de wasbak, een douche waar geen water uit komt en een toilet wat je ook niet kunt gebruiken. Als we alle ramen tegen elkaar hebben opengezet om de muffe lucht te verdrijven gaan we op zoek naar het toiletgebouw, dat weer iets verderop staat. Als lunch krijgen we een broodje hotdog, een krentenbol en een plakje koek. Voldaan gaan we pad voor een wandeling naar de watervallen. Het pad is steil en glad en als we de waterval in zicht hebben besluiten Tom en ik vast terug te gaan. Ik heb nog wel wat tijd nodig om weer omhoog te komen. Het blijkt een goede keus, niet alleen kan ik rustig aan doen, maar doordat we stilletjes lopen zien we ook veel dieren. Zoals brulapen, een zijdeaapje, een grote roofvogel en kapucijneraapjes. Terwijl wij naar de kapucijneraapjes staan te kijken haalt de groep ons weer in. Terug bij het kamp halen Herman en Tom wat bier bij de bar zodat we lekker even kunnen genieten op onze veranda. Doordat gisteren de bliksem is ingeslagen is er geen stroom in de huisjes, dat betekent eten bij kaarslicht en olielampjes. De eerste kaarsjes die we zien staan op de cake voor de jarige Emma, en die blaast ze allemaal in één keer uit. De kip met pindasaus en mie smaakt er echter niet minder om. In de bar hebben ze een lamp hangen die op een aggregaat werkt en een deel van de groep verdwijnt dan ook al snel daar heen. Vrijdag 03-08, Brownsberg natuurpark De brulapen hebben hun best gedaan vannacht. Prachtig om te horen hoe ze de ochtend aankondigen. Om half 7 gaan we douchen, het water is erg koud. Komt doordat we op grote hoogte zitten (ca. 500 meter) Daarna maken we met z'n tweetjes een korte wandeling in de buurt van het kamp, we zien toekans en een agouti. Om acht uur is het zoals gebruikelijk weer tijd voor het ontbijt. Daarna gaan een aantal mensen een wandeling maken naar de Witi kreek. Omdat het eerst naar beneden gaat en terug constant omhoog zie ik het niet zitten en blijf op het kamp. Samen met Els en Anneke besluiten we de rondwandeling van een uur te doen. We hebben op het eind iets afgestoken, maar in de twee uur die we er over gelopen hebben was er ook veel te zien. Een leguaan die mooi poseerde voor de camera, veel blauwe vlinders die we maar niet op de foto konden krijgen en een agouti. De brulapen hebben we helaas alleen maar gehoord. Na de lunch maken we nog een wandeling met Marja, Herman en Michel. Al vrij snel zien we een giftige slang vlakbij het pad, sterker nog vlakbij mijn voet. We maken eerst wat foto's en dan verwijderd Tom de slang met een lange stok. Even verderop horen we een hoop kabaal en ontdekken we een troep kapucijnerapen in de bomen. Er vliegen twee kleine vogels langs ons. Maar ze gaan zo snel dat niemand ze goed gezien heeft. Bij de kruising van de hoofdweg met de weg naar de receptie missen we het wandelpad, dat hier overgroeid is, en lopen we een stuk voor niks naar beneden. Dat betekent dus ook een flink stuk weer terug omhoog. Bij de kruising krijgen we aanwijzingen van een aantal mannen op een trekker, anders hadden we het pad waarschijnlijk nooit gevonden. Het is een slecht pad, weinig belopen omdat we waarschijnlijk niet de enigen zijn die het niet kunnen vinden. We zien er wel twee kolibrie's en kort daarna staan we voor de bar. Komt goed uit kunnen we gelijk twee djogo's (literflessen bier) meenemen met 5 glazen. Als we daar van genieten op onze veranda komt de rest van de groep terug, ze hebben een troep brulapen gezien. De stroom is natuurlijk nog niet gemaakt, dus we eten een soepje bij kaarslicht. Wel mooi dat je nu heel veel sterren kunt zien zonder al het licht in het kamp. Zaterdag 04-08, van Brownsberg naar Boven Suriname We staan vroeg op om een korte wandeling te maken. Behalve een mooie zonsopkomst en drie agoeti's zien we niet veel. Zoals gebruikelijk is er weer om acht uur ontbijt, maar dit keer hebben we er wel het mooie uitzicht van huize Tapir bij. Na het ontbijt gaan we rustig de tassen inpakken. Nog een paar foto's van de trompettervogels en even genieten op een bankje in de schaduw. Dan, om even over elf staat Jane met bus en bagage wagen voor de deur. De glibberige tocht naar beneden gaat beginnen. Het is best druk bergop, waarschijnlijk omdat het weekend is. Gelukkig lukt het ons zonder problemen door alle modderige bochten te komen. Onderaan de berg stoppen we bij een tankstation / supermarkt. Het is weer zo'n supermarkt waar ze achter een hekwerk staan maar ze hebben hier werkelijk alles. Naast de tijgerbalsem staan de potjes piccalilly en als André vraagt om haken en vissnoer toveren ze dat ook tevoorschijn. Als iedereen inkopen heeft gedaan begint de eentonige tocht over de rode bauxietweg. Omdat het de laatste dagen niet meer geregend heeft is de weg stoffig en binnen korte tijd zien we binnen in de bus net zo rood als de weg buiten. Verder is alles buiten groen. Drie uur rijden en alles wat we zien is groene bomen en heel af en toe een houten huisje. Letterlijk aan het eind van de weg liggen de boten klaar om ons, en vele anderen, verder het binnenland in te vervoeren. Aan het begin varen we rustig tegen de stroom in, maar al snel worden het echte stroomversnellingen. Bij een eiland middenin zo'n stroomversnelling stoppen we. Op Tang Luku (blijf kijken) staan diverse hutjes. Wij betrekken een tweepersoons hut. Terwijl Tom en André gaan vissen besluiten bijna alle anderen om een frisse duik in de rivier te nemen. We eten laat vanavond, maar het is zoals gewoonlijk weer heerlijk wat Lionel heeft klaar gemaakt. Na flink wat flessen bier (er was geen wisselgeld, dus had Michel maar gelijk 4 liter mee genomen) gaan we naar bed. De deur en het raam blijven open, misschien nog een beetje frisse lucht. Zondag 05-08, Boven Suriname. De wekker gaat zomaar af terwijl hij niet aan stond. Maar dat is niet al te erg want we waren toch al wakker. Je wassen kan onder de douche, al is er maar één douche voor iedereen op het eiland. En omdat het douchewater ook gewoon opgepompt rivierwater is verkiezen wij de rivier. Lekker rustig nog om half zeven. De koffie en thee staat al klaar als we bij de algemene ruimte komen. Na het ontbijt waarbij deze keer naast gebakken ei, kaas, tomaat en komkommer ook nog gebakken worstjes hebben, stappen we in de boot. Op maar een paar minuten varen ligt Nieuw Aurora. De witte kerk in het dorp behoort bij de evangelische broedergemeenschap, dat is de grootste kerk in Boven Suriname. We komen halverwege de kerkdienst binnen, maar er was op ons gerekend. De predikant heet ons direct welkom en voordat alles verder gaat wordt er eerst gecollecteerd…. Even later zal blijken waarom. Na een schriftlezing in het saramacaans worden de opbrengsten van de collectes per groep opgelezen. Best een beetje gênant, maar gelukkig heeft onze groep wel meer gegeven dan de arme inwoners hier. Na de kerkdienst lopen we door het dorp. Veel bewoners proberen een graantje van de toeristenindustrie mee te pikken. Ze verkopen allerlei handgemaakte dingen vanuit hun huis. Nadat we het christelijke gedeelte van het dorp hebben gehad gaan we het 'heidense' stuk in. Alles wat hier niet christelijk is wordt hier heidens genoemd, maar eigenlijk geloven ze gewoon in hun eigen godsdienst, de winti. De beide gedeelten van het dorp zijn wel duidelijk gescheiden. In dit gedeelte zijn de huizen wat meer versierd en ook zijn er hier en daar offerplaatsen. De meeste mensen hier willen niet gefotografeerd worden, dat terwijl in het christelijke gedeelte de kinderen bijna niet weg waren te slaan. Terug naar Tang Luku voor de lunch. In de paar uur die we nu vrij hebben kun je lekker opfrissen in de koude rivier (het water is 26 graden), of proberen om een vis te vangen. Om 5 uur vertrekken we voor de middag excursie. Eerst lopen we naar de andere kant van het eiland, dat is verder dan iedereen vermoedde. Daar worden we opgepikt door de boot, dat scheelt een stroomversnelling. Het is maar een kort stukje naar het 'heidense' dorp Gunsi. De toegangspoort met palmbladeren die alle heidens dorpen hebben is duidelijk zichtbaar vanaf de rivier. Het dorp zelf lijkt wel uitgestorven. In tegenstelling tot vanmorgen is er bijna niemand op straat. Achter het dorp, midden in het oerwoud, vinden we de 'kostgrondjes'. Niets anders dan een stuk kaalgehakt oerwoud waar de vrouwen allerlei eetbare planten door elkaar hebben geplant. Er staat bijvoorbeeld cassave, banaan, droge rijst en nog veel meer kris kras door elkaar. Maandag 06-08, Pikin Slee. Het is half zeven als we ons gaan wassen in de rivier. De kinderen van de eigenaar zijn daar al mee bezig. Ze moeten vandaag naar school. Na het ontbijt gaan we met de boot ruim een uur stroomopwaarts naar het dorp Pikin Slee. In Pikin Slee wonen een aantal rastafari's. Ooit waren ze uit het dorp verbannen, maar nu houden ze de economie van Pikin Slee draaiende door te handelen in houten meubelen. Ze gaan met kettingzagen het bos en in nemen dan ruwe meubelen mee terug die ze in de werkplaats afwerken. De rastafari's hebben zoveel macht in Pikin Slee dat marihuana hier legaal is. In het dorp zelf zien we verder alleen maar oude vrouwen en jonge kinderen. Maar dat levert wel een paar mooie foto's op. We varen nog een stukje verder stroomopwaarts naar Botopasi waar we in een hotel van een nederlandse vrouw een drankje nuttigen. Op het heetst van de dag, in de brandende zon varen we terug naar Tang Luku. De wind tijdens het varen geeft wel wat verkoeling, maar als de motor afslaat en we stil komen te liggen voel je hoe je gaar gebakken wordt. Het is inmiddels drie uur als we terug zijn. Lionel heeft de warme maaltijd klaar. Eigenlijk heeft niemand trek, maar je moet wat eten. Na het eten zoeken we verkoeling in de rivier, die vandaag lager staat en minder hard stroomt. Helemaal in het ritme van Suriname gaan we nog even op bed liggen. Dan komt Marja ons roepen: er zit een luiaard in de boom. Het kost even moeite om het dier, dat absoluut niet beweegt, scherp op de foto te krijgen. Het is te donker en net iets te ver weg. Vanavond eten we eens geen rijst maar aardappels met zoute vis en banaan. Na het eten komt er een groep vrouwen uit Nieuw Aurora een dansvoorstelling geven. Er zijn twee soorten dansen die ontstaan zijn in de slaventijd. Bij de eerste dansen ze voorovergebogen, alsof ze op het land werken. De tweede heeft een erotisch tintje. Het was een leuke spontane voorstelling. Dinsdag 07-08, vlucht naar Paramaribo. Vannacht heeft het weer eens lekker geregend. De was buiten is dan ook zeker niet droog, maar de hutten binnen gelukkig wel. Pas om 11 uur brengt de boot ons naar het vliegveld, dus met een beetje geluk kan alles droog mee. Het zonnetje komt door en het meeste is droog als de tas dicht gaat. Bij het vliegveld van Ladoewani vertelt de man die het vliegveld beheert dat ze om half twaalf zijn opgestegen uit Paramaribo. Zo'n 35 minuten later landt er een klein vliegtuig. Als de passagiers zijn uitgestapt mogen wij er direct in. Niks schoonmaken of bijtanken. Het vliegtuig is iets te klein en Maaike en Vaii moeten op schoot. De vlucht gaat goed en snel, af en toe een kleine 'hobbel' door de wolken maar niks bijzonders. We vliegen niet zo hoog en ondanks de wolken kunnen we toch nog aardig wat zien onder ons. We landen op vliegveld Zorg en Hoop en vandaar worden we met een bus naar ons vertrouwde hotel gebracht. We krijgen een andere kamer waar het hopelijk 'snachts iets minder luidruchtig is. Na een heerlijke douche gaan we lunchen in het Waaggebouw. Lekkere pasta met garnalen. Terug op de kamer eerst de tassen uitgezocht, wat is absoluut wasgoed en wat kunnen we nog aan? Daarna nog even rustig de foto's bekeken, de batterijen kunnen nu immers weer opgeladen worden. Om 7 uur gaan we naar de chinees met de bierploeg. Nadat we hadden besteld wordt ons gevraagd om aan een grotere tafel te gaan zitten, niet alles zou op deze tafel passen. En ze hadden gelijk, maar het gaat zo goed als allemaal op. Door de verlaten straten lopen we terug naar het hotel en vragen ons af waar het bruisende Paramaribo is. Woensdag 08-08, fietsen in Commewijne. Vandaag gaat Lara een dagje met ons mee. Ze is er al erg vroeg, maar geen probleem, gewoon even een kopje thee meedrinken. Om 9 uur brengt een busje ons naar het verhuurbedrijf Zus&Zo, waar we de fietsen uitzoeken. Dan rijden we door de palmentuin, waar tentjes worden opgebouwd voor de feestdag morgen, richting de rivier. Met twee bootjes worden we overgevaren naar meerzorg, in het district Commewijne. Hier wonen vooral Javanen. De regio is van oudsher landbouwgebied. In de 18e eeuw waren hier veel plantages. We slaan linksaf richting Nieuw Amsterdam, een oud fort aan de monding van de rivier. Onderweg zien we veel gebedshuizen en offerplaatsen met vlaggen op bamboestokken. We stoppen even bij een oud plantagehuis, waar nu een kindertehuis in is gevestigd voor indiaanse kinderen. Daarna rijden we door naar Fort Nieuw Amsterdam. Een kort bezoek aan het openlucht museum is zeker de moeite waard. In het oude fort is lange tijd een gevangenis geweest en je kunt er de cellen nog bekijken. Dan gaan we oostwaarts langs de Commewijne rivier. Bij kinderhuis Leliendaal krijgen we een overheerlijke lunch. Net als we op het punt staan om te gaan fietsen begint het te stortregenen. Even wachten nog dus. Gelukkig duurt het niet al te lang en kunnen we aan de terugweg beginnen. We slaan nog even af bij Mariënburg. Daar staat een oude suikerfabriek. Toen suikerriet niet meer rendabel was is de fabriek gewoon gestopt met werken. De grote machines staan weg te roesten onder het half loshangende golfplaten dak. Je kunt gewoon door de fabriek heen fietsen. We gaan door naar een pontje net ten zuiden van fort Nieuw Amsterdam. Daar varen we over naar Leonsberg ten noorden van Paramaribo. Langs de rivier rijden we terug naar de stad. Als we langs het huis van de beroemde kunstenaar Erwin de Vries komen stoppen we even en hij komt bij het hek iets vertellen over zijn persoon en zijn kunstwerken. Terug in Paramaribo gaan we met de bierploeg naar de waterkant. Het ziet er dreigend uit en er zijn al wat drupjes gevallen. Geeft niks zegt de uitbater, ga maar in de muziektent zitten. Maar een bewaker die voorbij komt is het daar niet mee eens. De uitbater gaat een discussie aan en we mogen blijven zitten. Maar niet voor lang, als het toch droog blijft worden we verzocht buiten te komen zitten. Even snel douchen en dan op naar het waaggebouw voor een heerlijk diner. Om elf uur liggen we moe maar voldaan op bed. Ga met ons mee naar de laatste week in Nickerie en Galibi. Terug naar deel 1 van deze reis: Paramaribo - Brokopondo Of bekijk alle foto's op http://tomengonnie.multiply.com. Onze reizen    Afrika    Amerika    Australië    Azië