´sMorgens is er nog tijd zat om naar de kapper te gaan, op te ruimen, af te wassen en de tassen in te pakken. We worden pas om kwart over twee naar Schiphol gebracht door Peter. Een gedeelte van de groep staat al op de afgesproken plek. Iemand oppert dat we best vast kunnen inchecken en niet op de rest hoeven te wachten, en zo gebeurd het dan ook. Niet zo leuk want op deze manier hebben we dus geen kennis kunnen maken met onze medereizigers. Wel hebben we nu ruim de tijd om de winkels op Schiphol te bezoeken, we drinken nog even wat en dan gaan we inchecken. Om 17:25 vertrekt ons KLM toestel dan eindelijk richting Beijing. Het vliegtuig is niet van het nieuwste type, en de bemanning werkt waarschijnlijk al in dit vliegtuig vanaf de dag dat het in gebruik werd genomen. Het mag de pret niet drukken, alleen wel vervelend dat Els drie keer moet herhalen dat ze witte wijn wil. De stewardess verstaat gewoon geen vlaams... Nick speelt op veilig en bestelt 'een rode'. In ons gangpad hebben we een oud medewerker van Heineken, tenminste dat lijkt zo als hij constant bier komt brengen zonder dat we daar om vragen. Na een onrustige nacht komen we om 8:35 in Beijing aan. Maar nu blijkt wat een oud vliegtuig voor problemen kan geven. De stroom werkt niet en de deur wil niet open. Het duurt zeker een kwartier en het wordt al behoorlijk warm in het vliegtuig. Dan bedenkt de captain dat hij ook alles uit kan zetten dan kan de deur handmatig worden geopend. Eindelijk kunnen we eruit. Er staat een lange rij bij de douane, en als we daar eindelijk gepasseerd zijn staat er al niet meer aangegeven op welke band onze bagage staat. Gelukkig is het niet al te druk en vinden we al snel de juiste band. Francoise staat ons samen met de chinese gids op te wachten. Een ruime bus brengt ons naar het hotel, dat erg handig ligt vlakbij het station en de metro. De kamers zijn al klaar en we kunnen ons dus gelijk even opfrissen. Daarna vertelt Francoise, onder het genot van een drankje, van alles over Beijing. Tijd om op zoek te gaan naar een geldautomaat, want zonder RMB kom je niet ver in China. We lopen nog even langs een supermarkt om wat drinken te kopen en dan besluiten op zoek te gaan naar de Verboden Stad. Het is een aardig eindje lopen, en dan zien we dat we niet de enigen zijn die bedacht hebben naar de Verboden stad te gaan. Het ziet er zwart van de toeristen, chinezen en buitenlanders. Binnen de paleismuren staan meer dan 900 gebouwen, maar snel lijken ze allemaal op elkaar en we besluiten terug te gaan naar het hotel. Geen minuut te vroeg, want als we net op de kamer zijn breekt het noodweer los. De straten komen blank te staan en de meesten uit onze groep komen drijfnat weer in het hotel aan.
Om 7 uur vertrekken we met vier taxis naar een restaurant om gezellig met de groep te eten en van Francoise te horen hoe de reis verder gaat. Voordat we in de taxi stappen met een visitekaartje van het restaurant zegt Francoise nog dat we aan het begin van de straat worden afgezet en de rest moeten lopen. Klinkt niet zo aantrekkelijk, want het regent nog steeds. Onze chauffeur, die geen woord engels spreekt, lijkt niet precies te weten waar we heen moeten. Wij overigens ook niet.... Hij keert nog een keer en gaat een smal straatje in, net als we denken dat dit toch niet goed kan zijn zien we de naam van het restaurant staan op de gevel. Wat een geweldige chauffeur, hij heeft ons voor de deur afgezet ! Wij zijn dan ook aardig droog, terwijl de rest uit de andere taxis weer doorweekt aankomt. We zitten aan twee tafels en Francoise bestelt voor beide tafels acht overheerlijke schotels. Na het eten begint ze te vertellen over hoe vreselijk (avontuurlijk) deze reis gaat worden, vanwege het regenseizoen. We hebben er alle 13 zin in ! Als de uitleg klaar is, is het inmiddels ook droog geworden. We lopen nog een stukje door een uitgaansstraat, maar vanwege het weer is er niet echt veel te beleven en we vertrekken weer met taxis richting hotel. Samen met Filip drinken we nog een biertje in de bar, en dan gaan we moe maar voldaan naar bed.

Zondag 11 juli

Als we wakker worden regent het al, dus blijven we nog even lekker liggen. Maar niet lang, want dat kunnen we als ochtendmensen gewoonweg niet. We nemen ontbijt in het hotel. Een ontbijtbuffet met niet alleen maar chinese gerechten, maar ook veel westerse dingen. Goed te eten. Daarna nemen we de metro naar de Lama Tempel, een grote tempel gewijd aan het boeddhisme, vroeger het woonhuis van een prins. Het begint weer te regenen en we besluiten een paraplu te kopen. Een opvouwbare kost maar één euro. Tegenover de Lama tempel, vinden we de Confucius Tempel. Veel minder kleurig en vooral veel rustiger. Op het tempelcomplex staat ook een gebouw waarin het museum van Beijing is gevestigd. Een klein museumpje met wat onduidelijke displays, weinig engels. En ondaks dat het tempelcomplex er wat vervallen uitziet is het toch de moeite waard van het bezoek. We gaan terug naar de metro. Twee haltes verder en we zijn bij de Drumtoren. Tenminste als we de goede kant opgelopen waren. In eerste instantie lopen we uit het metrostation naar links in de veronderstelling dat we de stad in lopen. Maar later blijkt dat we juist de stad uitlopen. We zien wel leuke dingen, zoals het op straat Mahjong spelen door de bejaarden. Weer langs het metrostation de andere kant op en ja hoor daar zijn in een Hutong (een oude stadswijk) de Drumtower en de Belltower. Vroeger werd hier de tijd bijgehouden. De bel en de drum gaven aan wanneer het tijd was voor bepaalde zaken. Nu kun je beide torens beklimmen. Ze zijn niet bijzonder hoog, maar geven toch een mooi uitzicht over de Hutongs. We lopen nog even door de hutong en nemen dan de metro terug naar het hotel. Bij de supermarkt een bakje noodlesoep gekocht. Met het warm water uit de thermoskan op de kamer een heerlijk warm en pittig soepje gemaakt. Om kwart voor zes vertrekken we met een aantal taxis naar het acrobatiektheater. Een korte show, maar wel erg mooi. De helft van de groep is moe en neemt de taxi naar het hotel. Els, Nick, Filip en wij gaan met Francoise naar HuHai, een uitgaansbuurt. Aan een meer kun je heerlijk eten en drinken.

Maandag 12 juli

Om half acht zitten we al aan het ontbijt. Daarna gaan we samen met Filip op zoek naar een taxi die ons naar het Tian Tan park wil brengen. Nou dat klinkt dus makkelijker dan het is. Ten eerste zitten er veel taxis vol en de taxis die wel leeg zijn willen gewoonweg niet naar het zuiden. Als we uiteindelijk bij ééntje ingestapt zijn komen we er al snel achter dat hij naar het noorden rijdt. Als we met de kaart aandringen dat hij de andere kant op moet maakt hij duidelijk dat dat niet kan of mag..... Nu zijn we het zat en besluiten hem te vragen naar het Zomerpaleis te rijden. Nou dat is geen probleem en een klein uurtje later zet hij ons af voor het paleispark. Het krioelt er van de mensen. Hoe kan het toch dat iedereen naar hetzelfde gaat als wij? Eénmaal binnen blijkt er genoeg ruimte voor iedereen, het park is enorm.




In dit grote park staan een aantal paleizen en tempels die in de zomer door de chinese keizerlijke familie werd gebruikt. De overdekte gang van meer dan 700 meter tussen de verschillende gebouwen is erg mooi en indrukwekkend. De keizer had nooit last van de zon of de regen, de hele weg was simpel overdekt. In het park zijn ook veel chinezen aan het recreeren. Ze laten een vlieger op of varen met een bootje op het grote meer. En natuurlijk kun je er ook heerlijk eten bij een van de vele stalletjes. Wij kiezen voor een noodlesoep lunch. Nadat we nog meer gebouwen hebben bekeken gaan we met een taxi terug naar het hotel. Deze keer loopt de meter sneller als op de heenweg, maar deze rit van ruim drie kwartier kost evengoed maar 7,50 Euro. Op de onze kamer de kaarten naar huis geschreven, dan is dat maar vast gebeurd. Ook nog even naar de derde etage om de email te checken. En dan is het al weer tijd om naar de opera te gaan. Met drie taxis verplaatst de groep zich naar een klein theater waar de Beijing Opera wordt opgevoerd. Tot grote hilariteit van Tom en Filip zingt de hoofdspeelster iets wat op Poesie Miauw lijkt, en klinkt als kattegejank. (Als je het wilt horen kun je hier een kort filmpje van ons zien) Gelukkig duurt het geheel maar een uurtje. Lang genoeg naar onze smaak. Toch zou iedereen hier naar toe moeten gaan al was het alleen maar voor de prachtige make-up die de zangers dragen. na de opera gaan we vlakbij even wat eten. we besluiten buiten te gaan zitten. De eigenaar is er niet zo zeker van dat zijn plastic tuinmeubels het gewicht van een aantal mannen van onze groep kan dragen en plaatst dan ook een extra stoel onder de groteren van ons. Koddig gezicht die twee stoelen opelkaar, en bovendien blijkt het ook niet comfortabel te zitten. Kortom we eten lekker maar maken ons snel uit de voeten.

Dinsdag 13 juli

Om half zeven worden we gewekt. Snel douchen, inpakken , ontbijten en uitchecken want om half acht vertrekt de bus. Vandaag gaan we naar DE Muur, maar de bus komt in een enorme file terecht en het kost ons meer dan drie uur voordat we daar aankomen. Vanaf het parkeerterrein vechten we ons eerst langs de verkopers bij de vele stalletjes voordat we bij een trap komen die naar de muur leidt. Maar het valt goed tegen voordat we er zijn ben ik echt helemaal op, wat een klim! Maar eenmaal boven blijkt het allemaal wel de moeite waard te zijn geweest. Gelukkig is het een heldere zonnige dag, leuk voor de foto´s en goed voor het uitzicht. Maar goed dat we ons ingesmeerd hebben want anders waren we nu waarschijnlijk behoorlijk rood geweest. Na een ruim uur op de muur te hebben rondgelopen gaan we weer terug naar beneden. Wij gaan gewoon lopen, maar anderen uit de groep nemen de kabelbaan of een sleetje. Onderaan besluiten we dat we een tshirt verdiend hebben met de tekst: I climbed the Great Wall. Nog even snel lunchen met een noodlesoep en een biertje en dan vertrekt de bus richting vliegveld. Elly en Tineke wachten ons daar op, ze waren al eens eerder bij de muur geweest en hebben vanmorgen nog wat in Beijing gewinkeld. Ondaks dat we net onderweg zijn hebben we nu al veel te veel gewicht bij ons. Maar als het gewicht van de koffers wordt opgeteld en door 16 gedeeld (het aantal koffers en niet het aantal personen) komen er zonder boete voor het overgewicht af.. We zitten rustig te wachten op ons vliegtuig als Francoise ineens iets hoort omroepen, ja hoor we moeten aan de andere kant van het vliegveld instappen. We snellen door de terminal en komen nog net op tijd bij de gate aan. Een bus brengt ons naar het vliegtuig. Maar daar aangekomen missen we Wim en Marjo. Er begint lichte paniek te ontstaan, ze zullen toch niet in het verkeerde toestel zitten? Maar na 10 minuten komen ze gelukkig binnen en vertrekt ons vliegtuig naar Lanzhou. Als we daar aankomen is het inmiddels donker. we zetten onze koffers op de kamer en gaan naar de foodstreet om wat te ten en drinken. Het wordt lamssateh, het is hier een moslim gebied, met bier. De foodstreet is de moeite waard, wat daar allemaal kunt kopen... je moet er niet aan denken dat je dat moet eten. Zo zijn er eendebekken, of poten, hele schapekoppen en nog veel meer. Het is warm in Lanzhou en we blijven dan ook lang buiten zitten met een biertje, nu kan het nog we zitten nog niet op grote hoogte dat komt vanaf morgen pas.

Lees hoe het verder gaat bij deel 2: Xiahe